Aksak

Üzerinde ahım var asla kurtulamazsın

Üzerinde ipim salıncağım var

Üzgün ve kırılmış gibi gördüm seni dün de

Üzgünlüğe bir gün bile yer verme gönülde

Üzme gel beni severim seni

Uzun olur efelerin bıçağı

Üzüyor gönlümü her gün aşkımın son hevesi

Vad edip de bir gece söz verip de gelmedin

Vad et bana artık bu benim son çilem olsun

Vadinde ey şuh-i melek hiç durmaz oldun sen de pek

Vadiye seher vakti çöken sis dağılır

Vah esir-i derd-i hicranım bugün

Vah esir-i derd-i hicranım bugün

Vakf eyleyen de aşk idi dildare gönlümü

Vakt-i baharan gibi gel nerdesin

Vaktinde alıp ruhsatı dalgın gideriz biz

Var mı hacet söyleyim ey gül-beden (gül-tenim)

Var mı sen gibi beyaz ten

Varalım kuy-i dil-araya gönül"Hu" diyerek

Varalım kuy-i dilaraya gönül Hu diyerek

Vardım ki rebabın sesi ta meclisi tutmuş

Varlık aleminde subhan göründüm

Varsın bu gönül kendini ateşlere yaksın

Varsın gökler denizler nağmelerden inlesin

Varsın örsün şu felek bize hasret ağını

Varsın şu felek bin kahr ile gelsin

Varsın uyusun ömrü sorumsuz uyuyanlar

Vasfından aciz hep aşıkanın

Vaslına sabrım tükendi gel de bekletme beni

Vaslınla cana pek neşelendim

Vazgeç bu cefadan yine handan olalım gel

Vazgeç güzelim bağrımı hicranına yakma

Vazgeçtim o sevdadan o da bir dem idi geçti

Vechine şemsiyyeyi etme nikab

Veda ettiğin günü ömrümce unutamam

Vefa yoktur akan suda

Vefasız çıktı hayfa yar-i canım

Ver durma saki cam-ı şarabı

Ver saki tazelendi derdim bu gece

Verdiği emekler saymakla bitmez

Verdiğin haplar deva-yı derdi etmez ihtiva

Vesvese-i ten güzeşt...(Ayinin 3.Selamı)

Viran kalsın hapsanenin kilidi

Vuracak sine arar gizlice tiğ-i nigehin

Vuslat -ı canan hutur etse dile

Vuslat yaya hülyaları atlı

Vuslatınla gönlüm abad eyledin

Ya bir yaprak ya bir kuştum kimim neyim unutmuştum