Ağır Aksak

Bir vefasız yar elinden ben neler çektim neler

Bir yana sakilerin peymanesi bir yana cananeler cananesi

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir zaman lüffunla şad ettin beni

Bir zamanım yok ki gönlümden kederler eksile

Bir zamanlar ben de geçtim aşk bağından sel gibi

Bir zamanlar reng-i çeşmanında buldum cenneti (*)

Birinin çeşmi siyah birinin zülfü zerrin

Bitmesin dilde elem gözdeki nem

Biz bu ömrün vuslatından sanki haber bekledik

Bırakıp bizleri mahzun u mükedder o melek

Bırakıp cismini yad ellere canım gidiyor

Bırakıp gitme beni gel sana hayran bu gönül

Boş yere geçmiş ömürler bunca gam bunca emek

Bu gönül ne gülde ne gülşendedir

Bu gönül ne gülde ne gülşendedir

Bu gönül sevmeyecek gayri dedim de kandım

Bu kemal-i hüsn ile ey meh-lika

Bu muhabbet bu gönül bende iken bitmeyecek

Bu neva -yı dil-hıraş ah-ı dil ü canım mıdır (*)

Bugün ey meh senin ile gidelim

Bülbül-asa ruz u şeb karım neva ( 7 iki nüsha)

Bülbül-i şeydası uçmuş bi- neva dünya bugün

Bülbül-i şeydaya döndüm dehri görmez gözlerim

Bülbülü dem- beste etti nale vü feryad-ı dil

Bülbülü dem- beste etti nale vü feryad-ı dil

Bülbülün çoktur cefası derd ile hep ah eder

Buldu gönlüm bir teselli vade aldandıkca ben

Bulsun ikbal devletin günden güne (Medhiye)

Bulur revnak yüzünden aşıkanın

Bunca yıldır gurbet elde hasretinle ağlarım

Bunca yıllar geçti hayfa gelmiyor hala sesin

Buseler vad eylemiştin aşık -ı hayranına

Buseler vad eylemiştin aşık -ı hayranına

Buy-i zerrin tütüyor kakül-i zer-tarında

Buyini senden alır her bir çiçek

Cam-ı aşkın içtim oldum derd-nak

Çamlar altında uzattı dest-i nazı bir peri

Can deyip kalbimde çağlar bir pınar bildim seni

Can esir-i ıztırab olsun mu sen canan iken

Can gelir feyz-i visalinle dil-i mecruhuma

Can ü dil bendeyleyen zencir ü risman sende var

Can vererek sevdiğime ömrümü ettim kütah

Can verir canan elinden derde derman isteyen

Cana geçmez yara açtın kara gözlüm

Cananı uyandırmadı hayfa ki vürudum