Ağır Aksak

İydini tebrik için ey gül-izar

Izdırab-ı sinemi cana neden fehmeyledi

Kaç gönül var gurbet elde hasretinden dert çeken

Kaçma didemden aman ey gül-tenim

Kaçma mecburundan ey ahu-yi vahşi ülfet et

Kahbe felek yaktı bu cism ü teni

Kakülünden gamzesinden bin aşık ilham alır

Kakülündür bedr-i vechinde senin zerrin-nikab

Kalb-i mahzunum nasıl etmez figan

Kalb-i mecruha haber verme sakın yaresini

Kalb-i mecruha haber verme sakın yaresini

Kalb-i na-şadıma tesir edecek var mı deva (*)

Kalb-i sevda-zedeler ah ile daim inler

Kalbi viran sinesi sad-pareyim

Kalbimi yaktın harab ettin bu şeb

Kalbimin derdiyle eğlen şöyle gül

Kaldı ateşler içinde yine sevdalı serim

Kalmadı aramım artık ıstırab-ı sineden

Kalmadı aramım artık ıstırab-ı sineden

Kanayan ruhumun alamını gör sel gibidir

Kanlı yaş döksem dem-a-dem dideden (Sözsüz)

Karlı dağdan bir haber ver müjdekarım kardelen

Katleden aşıkı müjgan ile ebrulerdir

Kaybolursan sadece gönlümde kaybol sevgilim

Kederim badi-i zevkim gülerim ah çekerek

Kendi gönlümdür tehiyye eyleyen berbadımı

Kendi gönlümdür tehiyye eyleyen berbadımı

Kendimi ta yüreğimden vurdum

Keşke görmeydi gözüm sen gibi yekta güzeli

Keşke görmeydi gözüm sen gibi yekta güzeli

Keşke görmüş olmasaydım sen gibi meh-peykeri

Kestim ümmid-i ifakat sine-i sad-pareden

Kestim ümmidi nihayet sine-i sad-pareden

Kezban kızı yosma diye sardılar

Kim demiş alam-ı hicri nale -i cangah bilir

Kim demiş ki onca yıllar geldi geçti

Kim düşünür ah çekeni ah

Kim görür de aklın aldırmaz şeha gül rengini

Kimseler bilmez ki gönlüm çarpıyor bir yar için

Kimseler gelmez senin feryad-ı ateş-barına

Kimseler vermez deva yar açtığın bu yareye

Kimseye faş eylemezdim söylemezdim derdimi

Kıl tenezzül yade al bir kerrecik namım benim

Kınalı parmakların sedeftir tırnakların

Kırk yerimden kırk şifasız darbe aldım bağrıma

Kırmadın tekdire hacet görmedin asla beni

Kırsa bin tel naz ile terk-i esaret eylemem

Kıskanır her gece senden beni (ol) zülf-i tannaz