Tahir Buselik

Dil hastasıyım yok mu benim derdime çare

Dilimde şarkı sazımda telsin

Dök zülfünü ruhsara karışsın gece gündüz

Düştü gönlüm bir kere ol afet-i dildare (*)

Düştüm düşeli mihnet-i dünyaya usandım

Ehl-i aşkın nay-i cisminde dem-a-dem münceli

Ey gönül bir derde düş kim anda derman gizlidir

Ey melek-haslet benim piraye-i canım mısın

Fariğ olmam eylesen yüzbin cefa sevdim seni

Gece gündüz diyelim La İlahe İllallah

Geçiyor yel gibi yıllar teni dümdüz yaparak

Geçti o gamlı eyyam-ı serma

Geldik yine bir araya

Geliyor benim edalı yarim

Gönlümde heyhat yaşıyormuş kahreden sevda

Gönül her gördüğün dildare birden müptelasın

Görmesem gül yüzünü bir gece ey mah-ı cenan

Gösterip çeşm-i siyahın ateşe yaktın beni

Gözü dünyâ mı görür âşık-ı dîdâr olanın

Gül ruhun şevkiyle çeşmim ol kadar zar oldu ah

Gülle hem bezm-i visaliz gerçi har olsak da biz

Güller açıldı geldi yaz

Güller açmış bülbül olmuş bi-karar

Güzel gel meclise tenha

Güzelim gülşene gel şevk -i bahar alemidir

Hacle-i bi-yare benzer sahn-ı gülzar-ı bahar

Hak şerleri hayr eyler

Hastasın Lakin Elimden Ne Gelir

Her subh u mesa inlese sinemde Kemanim

Heves etti gönül aşk u hevaya

Hiç muhabbet mi olur yarim fedakar olmasa

Hicran çekiyor beynimize bir kara perde (İftirak)

Hicran Elemi Ağlatıyor Kalbimi Her Gün

Hülyam yine bir gölgeli esrara bürünsün

Hüsn-i reftara bakın şanlı civanım geliyor

İçimde sevgini artık uyutmak istiyorum

İlahi kıl kerem lutfun beni artık halas eyle

İlkbahar olmayınca bürünme ala gönül

İltifat etmez isen cevre talebkar olurum

İyd-i ekberdir cemalin nice can kurban olur

Kaşların yay kirpiğin ok

Kim derdi ki bir gün bana canan olacaksın

Kır kır kadehi badeyi dök raksa kıyam et

Kız bir ince su gibi karşımdan akıp geçme

Kız göğsüne taktığın o kan kırmızı güller

Longa

Medhal

Menekşe gülümser seni görünce