Tahir Buselik

Aç yüzün göster cemalin ey peri

Açıldı bahçe-i reng ü buda yar bahar

Afet misin ey hüsn-i mücessem bu ne halet

Affet canım ver bize yol

Ağlıyorum derd ile her ruz u şeb

Alem-i sagarda artık neşe yok

Allah demek Allah ne büyük lutf-i Hüdadır uşşaka gıdadır

Aşıkın gamzenle pek yandı dil-i gam-haresi

Aşk gönlüme keyfince girip kurdu karargah

Aşkın mütekabil olanı ömre bedeldir

Ateş yakıyor dilde hayalin gece gündüz

Bahar gelir gonce açar

Baht-ı na-sazım beni dildardan dur eyledi

Bakıp o şuh ile naz ü niyaze meşk ederiz

Başıma döndükçe bezm-i meyde minalar benim

Be-hey zalim nidersin sen

Bektaşilik en musaffa bir yoldur

Ben Aşık -ı Dil- beste Vefakar-ı Hüseyn'em

Ben bunca zaman aşkına hicranına yandım

Ben gedayım şöhret-i darayı versen istemem

Ben güzellerden usandım dertle hasret verdiler

Bilmem ne zaman derdime derman olacak yar

Bin cefa görsem ey sanem senden

Bir bakış bir kaş çatış işveler sevgiler

Bir bir tükenip gitti de ömrümde ki yıllar

Bir cam-ı emel içsem o dildarın elinden

Bir civana mail oldum

Bir eski bahar şarkısı dillerde gezinsin

Bir sarp tepedir çıktığımız yer dönemem

Bir şiir yazdım senin sevginle ilhamınla ben

Birdenbire kapımdan girdi o serhoş güzel

Bülbül gibi dem-a-dem olmaz mıyım nağmezen

Büyük kudretine pek çok inandım (MUCİZE)

Can gelir feyz-i visalinle dil-i mecruhuma

Canlandı hayalimde o şuh sazı elinde

Çeşmine müjganına dil müpteladır sevdiğim

Ceylan bakışın bezmimizi kırdı geçirdi

Cezbedar eyler dil-i uşşakı pür- fer gözlerin

Çille-i baht-ı siyahım dolmuyor

Çok vefasızmış o yarim gitti dönmek bilmiyor

Dediler bir gece bezminde kalırsan o kızın

Değildi arzun gömmek aşkımızı maziye

Dem olur hicr ile handan olurum

Derd ü gamdan olmadım azade hiç

Derd-i aşkın işliyor artık ciğerde yaresi

Dest-i sakiden çekip cam-ı neşatı Cem gibi

Devr-i lalinde baş eğmem bade-i gül-fame ben

Dil ehli olan böyle yeşillikde ne bulmaz