Nihavend

Bir buruk sabahın doruklarında

Bir busene ermek bana aksa-yı emeldir

Bir busenle dudağım tutuştu yandı gülüm

Bir cana değer gönlümü aşkınla yaşatmak

Bir canım var doğrusu etmem keder

Bir çiçeğim adım lale

Bir çiçek sular gibi sevgini içir bana

Bir çiçektin gönlümde kokladım aldırmadın

Bir çift güzel göz oldu bana aşkı öğreten

Bir çığ gibi senden koparak aha sığındım

Bir dağ yeli saçlar duru bir gökyüzü gözler

Bir daha aşık olmayacağım kimseyi sevmeyeceğim

Bir damla gözyaşım bir deniz oldu

Bir damla yaştan oldu bin damla yaşla doldu

Bir demet derledim beyaz güllerden

Bir demet gül mü istersin (*)

Bir demet yasemen aşkımın tek hatırası

Bir deniz ki gözlerin ölürcesine derin

Bir dert gibi akşam suların koynuna indi

Bir dilbere bağlandı gönül

Bir dilde ki zahir ola envar-ı Muhammed

Bir dünya istiyorum mazimi aratmasın

Bir dünya yarattım yalnız ikimiz için

Bir düzen ver gel bu aşka tahamülüm son bulmadan

Bir elinde bağlama kömür gözlüm ağlama

Bir eski şarkıyı hatırlar gibi

Bir esmer yüzünden düştüm bu hale

Bir esmeri sevmiştim o da sevse demiştim

Bir evimiz varmış güya perdeleri pembe oya

Bir eylül akşamında görmüştüm seni

Bir eylül getirdi sevgini bana

Bir feryad ki içimde benden başka duyan yok

Bir gamlı günün sazlı geçen şen gecesinde

Bir gece rüyamda seni öpersem

Bir gelincik tarlasında seni gördüm sen bahardın

Bir genç kızı sevdim inci dişli

Bir gencecik güzele ben bu gönlü vermişim

Bir girdap gibi çekerdi gözlerin

Bir gizli hazan ömrüme bir hızla sarıldı

Bir gonca gül bir taze çiçek pek küçücük pek civelek

Bir gonca-i terdir o peri-çehre nigarım

Bir gönül aradım gönülden öte

Bir gönül bahçesi kuralım a dostlar

Bir gönül hikayesi anlatırdı gözlerin

Bir gönül saklı bende ta içimde sevilmemiş bir gönül

Bir gönül vardı bende henüz aşkı tatmamış

Bir gönül yarası var

Bir görünür bir yiterdin sabah mahmurluğunla