Nihavend

Bil ki sen ey gonca gül kimseye vermem seni

Bil ki senin ömre bedel şen sözlerin

Bildir ne suçum var bana

Bildir ne suçum var bana gönlün niye küskün

Bilinmez yanyana insan değeri

Bilirsin nasıl da severdim seni

Biliyorsun bir zamanlar seni ne çok seviyordum

Biliyorsun sevdim seni gel sevgime etme yazık

Biliyorum artık çok geç diyeceksin

Biliyorum bana yudum yudum zehirsin

Biliyorum gelmeyecek o hiç geri dönmeyecek

Biliyorum ilk kez değil sana böyle söz verişim

Biliyorum vefalısın benim gibi sevdalısın

Bilmeden esrarını düşdüm ateş-i aşka

Bilmeden üzdümse kırdımsa seni

Bilmedin kıymetimi sana açtım da kucak

Bilmem amma ben neyim

Bilmem anı ben gelmedi misli bu diyare

Bilmem bir gün ayrılırsak pişman olur anar mısın (*)

Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım

Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım

Bilmem hatırlar mısın bir liseli kız vardı

Bilmem hatırlar mısın ikimizde çocuktuk

Bilmem hatırlar mısın tanıştığımız yeri

Bilmem ki ne yaptın bana niçin sana kandım

Bilmem ki nedendir bana sen hor bakıyorsun

Bilmem ki sefa neşe bu ömrün neresinde

Bilmem nasıl anlatsam içimdeki yangını

Bilmem nasıl anlatsam sana olan sevgimi

Bilmem neden sevgilim hep hüzün var

Bilmem yine ağlar gibiyim şimdi gülerken

Bilmeyenler başımız göklere ermiş sanacak

Bilmez mi aceb sevdiğimi şuh-i dil-ara

Bilmezdim ben aşkın zor olduğunu

Bilmezdim özüm gamzene meftun imişim ben

Bilmiyordum sevgiden bir gün haber verdin bana

Bilmiyorum ki neden bir gün terk ettim seni

Bilmiyorum Seninle Sonumuz ne Olacak

Bilsem ki kalbinde hala yerim var

Bilsen ki ne çok sevmiştim seni

Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik (AKINCI)

Bin cana değer gönlümü aşkınla yaşatmak

Bin dereden sular getirme gayrı

Bin gül açan bağından seçmek elimde değil

Bin gül çıkarırdım sana kalbimdeki külden

Bin hatıra gizler gibi koynunda bu akşam

Bin hayal ile geçer şu uykusuz geceler

Bin mehtap birleşmiş gibidir izinde