Mahur

Sen gönül bağımın son çiçeğisin

Sen gül eğlen şad-man ol

Sen gülünce açılırdı

SEN ÖĞRETTİN (Sevileni anmasını..)

Sen ol dağdan esen yel

Sen ömrüme sevinç katan tatlı şirin meleğimsin

Sen şeh-i hüsn-i bahasın

Sen unutursan ben anarım

Sen yanımda olunca çiçekler açıyor gel

Sende son günlerde garip haller var

Sendedir hüsn-i cihan zevk-i nihan ruh-i revan

Seneler zalim vurdu gözyaşı selindeyim

Seni bilsen ne kadar çok severim

Seni gönlüm severken gel

Seni gördükçe döner saçlarım aktan karaya

Seni gördüm seni sevdim sana yar oldum

Seni görmeseydim bilmeyecektim

Seni hala seviyorum bundan şüphen olmamalı

Seni nasıl getirsem dile (CANIM TÜRKİYEM)

Seni nasıl severim bilmezsin bilemezsin

Senin abdalların semâ ederler

Senin aşkın bitmez derdin benden aldın ele verdin

Senin mecnunun oldum mutluluğum zor benim

Senin şevkinle suret buldu hilkat ya Resulallah

Senin yeşil gözlerin bahtımın timsalidir

Seninle güzeldir yaşam ve evren (*)

Senle durmak derd-nak eyler beni

Sensin bütün dünyam

Sensin gönüle bahar şarkısı söyleten

Sensin ilmin ülkede yankılanan gür sesi

Sensin Resullullah sensin nebiyullah

Sensiz geçen günlerin ne tadı var ne tuzu

Şeref vermekle dünyaya nebiy-yi server-i alem

Sermestim aşkınla ben

Serv-i nazı seyret çıkmış oyuna

Sessiz sedasız gitti yazgımda elem varmış dünyamı altüst etti

Setiremin düğmeleri bir sıra

Sevda dolu ilhamını almış gibi yazdan (ÜSKÜDAR)

Sevda o kadar ruhumu sarmış ki soldum eridim bıkmadım aşkın kederinden

Sevda seline kapıldı gönül

Sevdalı gözlerle sen bana baktın

Sevdalıyız şaşkınız mutluluktan şaşkınız

Sevdanın yollarında kendimi ben avuttum

Sevdaya bir ömür yetmez

Sevdi gönlüm saklamam bir dilber-i bala-teri

Sevdi gönül her dilberi divaneye döndü

Sevdiğim çeşm-i siyahım neden benden kaçarsın

Seven neden sevilmiyor hiç kıymeti bilinmiyor