Kürdili Hicazkar

Bekliyor gönlüm seni Moda Koyunda yine

Belki de meçhuldür gidecegim yer

Belki manzum bir yalandır belki ayet gözlerin

Belki sevda estiren yellerdesin

Belki şimdi sana son sözlerimi yazmadan

Belli ki bu sevdanın sonu hicran olacak

Ben bahçelerin şen gülüyüm

Ben bir yuvasız kuş gibi çamlarda gezerken(*a- sofyan )

Ben bu canı kaç senedir senin için taşıyorum

Ben esir-i handenim üftadenim ey gül-tenim

Ben esir-i zülfünüm bi-iştibah

Ben kalbimi hiç böyle yakıp dağlamadım

Ben kimleri unutmadım ki yüreğimi ateşlere atanları

Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek

Ben sana takrire imkan bulmadım ahvalimi

Ben sana vakfeyledim amal-i istikbalimi

Ben seni çoktandır unuturdum ya maziye sor diyen anılarım var

Ben senin deli rüzgarında dönen değirmenim

Ben sevgide vefalıyım kanma sakın el sözüne

Ben solmuş bir yaprak gülün dalında

Ben sonbahar olmuşum kış olmuşum kime ne

Ben unutsam şarkılar unutmaz söyler seni

Ben uzak bir bozkırım

Ben yağmur ben güneş ben sevgi seli sağnak sağnak

Bende hasret hal bırakmaz nerdesin

Benden canımı alsada mahım

Benden kaçar gibisin neden ürkek ellerin

Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken

Benden vefa bekleme çektim elimi senden

Beni aşkınla perişan etme ne olur sevdiğim

Beni bi-zar eder zalim

Beni bizar eden kimdir

Beni bırakıp da gittin öylece

Beni böyle sevdalara düşüren

Beni böyle sevgisiz koyup gitme ne olur

Beni buyun ile gel mest ü rehavi ediver

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni de götürün aşk rüzgarları

Beni gördükçe gözünden dökülen incilerin

Beni görmek arzusu belirmiş şimdi sende

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın

Beni sen sarhoş ettin kadehteki mey değil

Beni yaktın beni yıktın beni üzdün güzelim

Beni yaktın yanasın sen de gönülden dilerim

Benim aşkım alay değil kaçamazsın kaderinden

Benim dünyam ne güzeldi orda yıldız ay gülerdi

Benim ey mihr-i enver her ne varım varsa sendendir