Kürdili Hicazkar

Bahar yüzlüm güller gibi güzelsin

Baharı yazı güzü ayrı güzeldi geçti

Baharım ol çiçek çiçek gönlümde açmaya gel (*)

Baharın koynundasın etdiğin efganın nedir

Baharın neşvesi yoktur emelsiz

Bahçemde açan goncaların rengi solarken

Bahçemde çemen gözlerinin rengine benzer

Bahçenin güller açan semtine düşmezse yolun

Bahçenizde sünbül olsam sevdiğiniz bir gül olsam

Bais figan ü naleme aşk iptilasıdır

Bak işte güzelim mevsim ilkbahar

Bak işte senin aşkına yandım da kül oldum

Bak şu dilber kadına saçları yandan atmış

Bak yine yağmur var bak yine gece

Bakınca gözlerin hareleniyor

Bakıp kır saçlarıma ah ettim yana yana

Bakışı güzel gülüşü bir içim su

Bakışın dert yükü devası bende

Bakışından bilirim kalbimi incitmeye geldin

Bakışır gözler sevgiyle hazla

Bakışların yabancı sanki hiç tanışmadık

Bakışların yetmiyor mu sevgimi ilan için

Bakmasın gözlerin benden başka kimseye

Baksan gözlerimin içine baksan baksan da orda kalsan

Baktıkca gölgeme yadigar diye

Baktım ol şuhun gül-i ruhsarına

Baktın da göremedin sana nasıl yandığımı

Bana aşktan söz et de güzelim gel naz etme

Bana ayrılığı öğretmeden seni sevmeyi öğretme sakın

Bana bir ses geliyor eski hatıralardan

Bana bir şeyler anlatıyor gibisin

Bana böyle uzun uzun söylesene niye baktın

Bana çektirme yeter bunca cefa söyle neden

Bana çok gördü felek külbe-i ahzanı bile

Bana dön gitme artık bu kalbim hep senindir

Bana gönül verdiğini hissedersin bildiğimi

Bana hatıra kalan yalnız hayalindir sanma

Bana sor gecelerin sensiz karanlığını

Bana yalnız acılar kaldı hatıra senden

Başımda aşk yelidir çılgınca her an esen

Başımızda esen yel sevda dolu rüzgardı

Başımızda esen yel sevda dolu rüzgardı

Başka söz söylemem aşktan yana ben

Bazen bir şarkın avutur beni

Beklediğim ümitler saklıdır hevesinde

Bekleme imdad dünyada kendi akrabandan

Beklemek benim işim beklerim her gün seni

Beklemekten yorgun düştü dizlerim öyle derin kalbimdeki izlerin