Abdulkadir Salar
29 eser
Aşk bir rüzgar gibidir gönülden eser geçer
Aşk nasıldır deyip de aramadım hiç
Bana gönül verdiğini hissedersin bildiğimi
Ben sonbahar olmuşum kış olmuşum kime ne
Beni böyle sevgisiz koyup gitme ne olur
Bir sen varsın beni bilen
Bu gece evde yokum yanılıp ta arama
Bu sevdalı gönülden bir güzel geldi geçti
Dallarımdan yaprağımı peteğimden ballarımı
Durmadan düşünüp üzme kendini
Düşündüm sevgilim her şeyi baştan
Giriverdin sessizce kalıverdin gönlünce
Gökyüzü fenerleri birer birer sönüyor
Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor
Gözler dost sofrasında gülen bir yüz görürse
Gurbet deme sevdiğim yollar gelir aklıma
Hasretin büyüyorken hergün içimde
Kalbim yorulmuş güzellerin nazından
O gelir kapım her çalındığında
Ömür hazan yaprağı günden güne savrulan
Saatlerdir bekliyorum gözüm yolda böyle dalgın
Şarkılar söyledim sevgiden yana
Sen o ulaşılmayan çok uzak kıyılarsın
Sevgim bitmez korkma sakın gözlerimde devamı var
Seviyorsan biraz sokul sevmiyorsan unut beni
Söz verirsin gelmezsin hiç yüzüme gülmezsin
Yanılıp döndüm deme sana yarar sağlamaz
Yıllar girdi arama yollar ayırdı bizi
Yıllar sonra göreceksin bu haline güleceksin