Kürdili Hicazkar

Sevdiğin sevdanı unutmuş artık

Sevdik doyası sevdik deliler gibi sevdik

Sevdim diyemem yalan söylerim

Sevdim ey afet seni kurbanınam

Sevdim seni bir kere zarar olsa kar olsa

Sevdim seni çılgın gibi ey gözleri afet

Sevdim severim bil ki gönülden

Sevdim seversin diye güldüm gülesin diye

Sevdimdi seni can ü gönülden a güzel kız

Severim ben seni pek çok severim (*-eski yazı)

Sevgi denen şey yalan gördün mü mutlu olan

Sevgi dillerde yara gözümüzde rüyadır

Sevgi mi döndürür dünyayı bilmem

Sevgiler aşklar yalan

Sevgiler sende kalsın kalbindeki iz benim

Sevgiler sözde kalmış aşk nasıldır bilen yok

Sevgiler var biten öpünce sevgi var bitmez ölünce

Sevgilim ayrılık vakti geldi çko erken bu sitemler

Sevgilim güvenme güzelliğine

Sevgilim güvenme güzelliğine

Sevgilimin dudağından bir busecik alsam yeter

Sevgilimin gül yüzü mehtaptan daha güzel

Sevgin içi leylak dolu bir neşeli yoldu (*)

Sevginde artık o eski ateş yanmıyor

Sevginin kaynağı gönül der gibi

Sevgisiz kalmıştı gönlüm

Sevgiyle başlar her şey sevginin bir tadı vardır

Sevil sevil de atıl oldu mu ya

Sevilen bir yüzü toprakta hayal etmesi zor

Sevilen sever sandım

Sevilen sever sandım

Sevimli bir güzel dilber benim candan eşimdi

Seviyorsun sanmıştım haber saldım gel diye

Seviyorum deme bana yalancı

Sevmek acı bir arzu derler sevilmiyor sevenler

Sevmek de var olmak gibi bir bilmecemizdir

Sevmek se hüner ordayım

Sevmek var olmak yaşamak seni

Sevmek yüce bir duygu anlıyorsan bana gel

Sevmekle sevişmek ne imiş bir şunu görsek

Sevmekte sevilmekte gönül kısmetin azmış

Sevmekten usandım sevilmedim ben

Sevmemiş bir sevdiğim var anlamaz sevda nedir

Sevmişti bu gönlüm çılgınca seni

Seyr-i bahara açıldı dağlar(*a-semaidir)

Seyrederim kaçamak bir çiçek bahçesini

Şifa bulmaz neden bilmem ah bu aşkın yarası

Sil gözyaşlarını bu akşam üstü