Kürdili Hicazkar

Silinmeyen bir yara bırakır gönüllerde

Şimdi en açık renginde gözlerin

Şimdi hatırda mıdır aşık -ı nalan acaba

Şimdi iyi anladım bırakıp gittiğini

Şimdi neredesin hangi neşedesin

Şimdi sen uzaklarda bilmediğim yerdesin

Simsiyah gözleriyle ne de çapkın bakardı

Sine-i safında kurdum meclis-i rindaneyi

Sinede Alam-ı Firkat Bir Şeb-i Yelda Gibi

Sineler aşkınla inler dideler mahmur olur

Sinemde oyasın gözümde peri

Sinemde senin sinene ait bir ateş var

Sinende solan neşeli bir zanbak olaydım

Sinende solan neşeli bir zanbak olaydım

Sineni sar sine-i sad-pareme

Sirto

Sirto

Siteminle kahrınla içim elem doluyor

Şivekarım taht-gahın sinem olsun daima (*)

Siyah gecenin koynundan kurtulup

Sırma saçlı yare kim haber versin

Sohbetinle hoş geçen eyyamı cana özlerim

Şöhret-i aşkın yayıldı nam-dar oldun gönül

Şöhret-i hüsnünle alem dem-güzar

Soldukça günün matemi altında çiçekler

Solmaz dediğin güller soldu artık bir kere

Son aşkım bir gül gibi sinemde açmış gönül

Son aşkım bir gül gibi sinemde açmış gönül

Son bir geliş gelsem de İstanbula

Son hatıramız bil ki ölümden de beter

Son şarkıların sesleri kopsun dudağından

Son sözleri kalbimi hançer gibi dağlamıştı

Sonbahar bahçeler yaprak mahşeri

Sonbahar geceleri ağlıyor dertli dertli

Sonbahar mı gelmiş böyle çok erken

Sönmez gönlümdeki sevdamın yangını

Sonsuza uzanan ufku çevreyi...

Sonu yok bu yolumuzun

Sor derelere sor tepelere(Sor çocuğum sor..) (ALTIN ELMA)

Sorma bana nafile neler düşündüğümü

Sorma ne var ne yok ayrıldığımızdan beri

Sorma nedir aradığım aşkımızı arıyorum

Sormayın ah bir perişan halim var

Sormayın gönlümün kimdir sahibi

Sormaz olmuş bir vefasız halimi

Söyle Allah aşkına ey nev-civan

Söyle Aydan mı kaptın Güneşten mi güzelim

Söyle bana ruhunun nedir esrarı kadın