Kürdili Hicazkar

Gönlümün görkemli doruklarında

Gönlümün hüznünü bir anda şad edecek sensin

Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor

Gönlünde matem varmış hiç değil umurumda

Gönlünde o son gecenin hazzını sakla

Gönlündeki sevgiyi haydi paylaş benimle

Gönlünü aç yare bir an aşıkı üzme sakın

Gönül aleminin şuh-i şenisin

Gönül ateşlere yandı

Gönül bağlandı yine bir güzele

Gönül bahçemde açan gonca pembe gülümsün

Gönül bahçemdeki gülü soldurdun

Gönül bend oldu ol ısmet-sıfata

Gönül defterinde borcu olanlar

Gönül dinlemiyor ferman

Gönül her akşam yanında görmek ister seni (*)

Gönül hiç gülmez mi niçin ah çeker

Gönül kuşu yüksek uçma

Gönül tanımıyor engel gezer dallarda dallarda

Gönülde söner mi sevda ateşi

Gönülden gönüle akan aşk gibi

Gönüller dolar taşar bayramlar sevgi taşar

Gönüllerde bahar gel güzelim gel

Gör perişan halimi git yara sor

Gördüğümden beri oldum aşık (YAKACIK)

Gördüğün reng-i baharı sanma sen sabit durur

Gördüm aynada yorgun ve perişan halimi

Gördüm göreli gül yüzünü aşkına düştüm

Gördüm o yeşil gözleri bir lahzada yandım

Gördüm seni düştüm yine bir yepyeni derde

Görme ak saçlarımı gözümdeki beni gör

Görmedim bir daha bir benzerini

Görmedim hiç alemde ben sen gibi bir cilvekar

Görmesem bir lahza ruyin sanki dünya dar olur

Görünce oldum üftade

Görünce vechini meftunun oldum

Görünür bazen uzaktan bir ışık

Görüp pistanların bildim kemalin gül-bedenlikle

Göz önünde çürüdü mahv ü harab oldu tenim(Eski yazı)

Gözetir yümn ile teşrifini her dide senin

Gözler süzülmüş kakül çözülmüş

Gözlerde güneş hasreti varken

Gözleri pür-işve süzgün neşvedar (Eski yazı)

Gözlerim gözlerine hayrandır

Gözlerim yaşı revan oldu sen gideli

Gözlerimden akan yaş olsan inanmıyorum

Gözlerime bakıp gülmesen bile

Gözlerime bakıp sevgiyle bir an her şeyi anlatan sen değilmiydin