Kürdili Hicazkar

Git gelme bahar gözlü efendim kış olursun

Git gelme kadın

Git istersen uzaklara içimdesin nasıl olsa

Gitme artık kal benimle hasretim ben sevgine

Gitme biraz daha gitme ne olursun

Gitme dedim sevgili gitme sakın ellere

Gitme sakın dayanamam ağlarım gözden olurum

Gitmesin hayalin ölürüm dideden

Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var

Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var

Gitti de o zalim görünmez oldu

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gitti gelse gamda bitse tükense

Gitti o güzel yadıma bir handesi kaldı

Gittim İstanbulda gevher sulara

Gittin bıraktın beni gurbet ellerde

Gittin uzaklara sen kim bilir kiminle

Gizli ahlar olmasaydı sen de olmazdın gönül

Göğsünde açılmış iki goncayla baharsın

Göğsüne çiçek takmış sevimli bir bayan

Göğsüne taktığın çiçek olsaydım

Gök mavi desem coşar deniz duyarsa

Gökler ve denizler bana şefkatle sarıldı

Göklerde tutuşmuş alev almış gibi akşam

Göklere yükselmiş Uludağ başında

Gökyüzü fenerleri birer birer sönüyor

Gökyüzünde gözlerin yıldızlara benziyor

Gökyüzünden bir kız indi kaş ile göz arasında

Gölde akşam suda mehtap

Göllerde nilüfer açmadan gel

Gonca güller takma zaten hep baharsın

Gönlüm aşk şerbeti içti aşk otağı seni seçti

Gönlüm gülüyor şen yüzünü seyrediyorken

Gönlüm kurudu sızladı ruhum eleminden

Gönlüm o yeşil gözlerinin rengine daldı

Gönlüm öyle yalnız ki kapkaranlık gecede

Gönlüm yine mahzun seni andım da derinden

Gönlümce vermeyen bahtı neyleyim

Gönlümdeki aşkı bilene kadar

Gönlümdeki vuslat deminin zevki silinmez

Gönlüme hoş geldin evine geldin bir anda kalbime mutluluk verdin

Gönlüme sevda ektin hasret büyütüyorsun

Gönlümü başka emellerle avutsaydım (2. Müsemmen )

Gönlümü duçar eden dil yaresi

Gönlümü sana açtım gel de aşkı bul diye

Gönlümün bahçesinde bir gonca gülsün

Gönlümün bahçesinde henüz bir gonca gülsün

Gönlümün bahçesinde uçan kelebeğimsin