Isfahan

Gel dost umut kasemi doldur kanayım

Gel ey nesim-i saba hatt-ı yardan ne haber

Gel ey ruh-i revan melek-simatım

Geldi eyyamı baharın müjdeler ey nev-eda

Gelirken meclise yarim gücendi

Gelmeyince bezme dilber ney Kemani neylesin

Gitme meyhane haraptır gönlümü viran eder

Gitti canan geldi hicran şimdi ruhum nalekar

Gönlüm hemişe suz-i bela mübtelasıdır

Gönlüm seni sadık sandı

Gönlümü canana verdim oldu cananım gönül

Gönlümü çekse de yarin hayali

Gördüğüm dem(gün) vech-i hurşidin efendim ben senin

Göz süzerek bezme geldin

Gözlerimden kıskanırken bir zamanlar didarını

Gülşen-i vuslatda ey bülbül bu efganın nedir

Gülsitan-ı dehre geldik renk yok bu kalmamış

Günahım Hadden Efzundur

Gurbette sakın ah-u figan eyleme meysiz

Hak şerleri hayr eyler(*)

Hak yarattı alemi aşkına Muhammedin

Hak yoluna girelim...

Hakkı koyup batıla meyl ü muhabbet neden

Harab-ı Deşt-i Gamdır Şimdi Bi-gam Gördüğün Gönlüm

Hem-demiydi gülşeninde bülbülün

Her ne dem bir buse etsem iltimas

Herhalde benim aleme gelmekte vebalim

Hicrin elemi zehr olarak canıma akdı

Hicrinle ey şuh dil pare pare

Hicrinle zevksiz geçiyor fasl-ı hayatım

İhtiraz etmez isen bu ahdan

İmtidad-ı firkatinle cümle karım ah ü zar

Isfahan Faslı (Şamlı İskender Faslı No 21)

Isfahan Peşrev

Isfahandan gelmiş amma gülden ala çehresi

Issız geceler göklere baktım seni andım

Kalmadı aramım artık ıstırab-ı sineden

Kalmadı sabra kararım ey peri

Karar etmez gönül mürgü bu bağın değme şahında

Karşımda durup halime çok bakma bu akşam

Kim demiş aklım alan cilve-i canan oldu

Kim gördü böyle nev-eda

Kullarında yok sana layık meta

Künc-i gamda bi-mecalim ey peri şad et beni (*)

Laleler el pençe nergisler uşak boydan boya

Leyle-i zülfün dil-i mecnun olur divanesi

Longa

Mah yüzüne bakmak ile doyulmaz