Hicazkar

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Soluyor renkli çiçekler ne yazık

Som altına benzer bir eserden geliriz

Son aşkımı canlandıran en tatlı emelsin

Son olsun bu ayrılık neşelensin gönlümüz

Sonbahar hüznü mü çökmekte bügünden yarına

Söndü hep ümitlerim ruhumda hicran dinmiyor

Sönmez bu gönül ateşi bir an için olsun

Sordum seni ıssız ve karanlık gecelerden

Sordunuz sevdiğim güzel kadını

Sorma halimi çok perişanım

Söyle bana sen nerdesin

Söyle derunundaki zarın gönül

Söyle ey yanağı gamzeli güzel

Söyle ey yar nedir halindeki pür melal

Söyle güzel sana noldu gül gibi soldun

Söyle neden bahtımız gülmüyor

Şöyle sakla sırr-ı aşkı tende canın duymasın

Şu dünyada gülmeyenler hepsi gülen bir yüz bekler

Şu karşıdan gelen dilber gelir amma neden sonra

Sübhaneke entAllahül-Müminül-Müheymin

Sular kayboldu büyüde büyü tüldü tül

Sultan Reşad sen çok yaşa (Üsküp Hürriyet M.)

Sultan-ı rüsul şah-ı mümeccedsin efendim

Sünbülistan sünbülü gülistan gülü (Bir çok zaman..)

Sürdüm hayat -ı duzehi artık yeter efgan

Sus dinle sakın bir şey söyleme

Süslendi ağaçlar çiçekle doldu

Susuz kalmış çöl gibiyim

Suya hasret çöl gibi sensin tek ihtiyacım

Suziş-i aşkınla her dem inlerim

Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne

Süzüm süzüm süzülüşü dillere destan

Taksim

Tali-i na-sazıma baktım da bir gün gülmedim

Tan ile süslenirsin güne bir gelin gibi

Taştı rahmet deryası gark oldu cümle asi

Taştın yine deli gönül sular gibi çağlar mısın

Tek hatıradır binbir ışıkdan bana gölgen

Ten-i ademdeki can bil ki edebdir

Tenhada bulsam yari yan atsam

Tevhide gel behey kardeş

Tir-i çeşmin ta ciğergahımda hançerler urur

Tir-i hasret yare açıp sineye

Tövbekar olsun ki bir daha seni

Üç güzel oturmuş iskambil oynar

Uçtu bülbül bahçemizden güller açmış neyleyim

Ulu Tanrım şu karanlık yolları