Dügah

Aceb hayran oldum aşka uyaldan

Acı bensiz yola çıkmaz yara bensiz kanamaz

Ağlıyor ahvalime arz ü sema

Ah edip ağla gönül hasret-i dildar ile sen

Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir

Aklımda o tek buseyi beyhude mi tuttum

Akşam treninde biri var en sona kaldı

Aksaray'dan geçer iken çevirdiler yolumu

Alemi yandırdı yaktı ah-ı ateşzadımız

Amenna söyledik hem ikrar ettik

Anlayan yok nar-ı aşkın şiddet-i buhranını

Aşık olan ciğerin ateşe dağlar ağlar

Aşk sinem dağladı gül-i zar ağladı

Aşk yolunda can veren bu masumlar eşdiler

Aşkast tarik-i rah-ı peygamber-i ma (*)

Ateş-i firkatle bağrım dağlarım

Azametin nicedir bilir bunu bilenler

Bak yine sana geldim

Bakmıyor gayri güzelim yüzüme

Beni mecnun eden sensin

Benim yaralı gönlüm güldüğümü kim görecek**(Eksik)

Berk-i gül ey gonce-fem sen gibi ter-damen midir

Bilmem amma bu gecem son gecedir

Bilmiyorum noldu bu dem ey gönül

Bin ömre değer bir gecenin zevk u safası

Bir dilde ki menkul olur envar-ı Muhammed

Bir dügah ninniyi dinlerken

Bir gün daha geçti ömrümüzün üstünden

Bir gün dökülür belki bu sinendeki güller

Bir mehveşe bağlandı gönül hayli zamandır

Bir rüyaydı geldi geçti mutluluk dedikleri o zalim

Bir şişe bir boş kadeh bir de sonsuz melalim

Bir yaz günüydü ayrılmıştık birbirimizden

Bosnadaki bayram sabahı rüzgar amansız bugün

Bülbül-veş figan eyler aşık vakt-i seherde

Bütün odalar sessiz dualarda adım yok

Çaldın diyemem gönlümü ben verdim elimle

Can vatan canan vatan buy-i vatan

Cana kamer-talatın heman dırahşan görünür

Cenaze Marşı

Cennetin kapısında günahsızı seçerken

Çün irade kıldı ol Rabbül-enam (İkinci Bahir)

Dalarım kaygıya inceden ince

Der yemeni pişi meni

Derd-i aşka müptela bir ney bir ben bir gönül

Destur gerçekler demine

Devran içre devranım şükür Elhamdülillah

Dil derd ü mihnet çekmekte her an