Arazbar

Acaiptir gözüm nuru zamane

Ah göreydim meh-cemalin olur bana dünya malin

Aldın dil-i naşadımı

Azm-i gülzar eyle bülbül devridir

Baktığım her yerde varsın dilde mihmanım mısın

Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane

Bezm-i ağyare ne dem ol şuh-i simin-ten gider

Bu sararmış çehremi gör gör de bir şey söyleme

Bülbül erip bahare yine ah ah ah

Can ü dili mesrur edip ol şah-ı cihanım

Çün doğup tutdu cihan yüzünü hüsnün güneşi (II)

Çün doğup tutdu cihan yüzünü hüsnün güneşi (III)

Çün doğup tuttu cihan yüzünü hüsnün güneşi

Derdim bana kar eyledi dermana el ermez

Dil verip oldum mübtela

Dönmem ahdımdan efendim söylerim

El çekeli zülf-i yardan

Ey nazenin şuh-i dildar

Ey şeh-i iklim-i dana-yı fünun

Ezelidir bu aşk bende

Fahr-i alem mahrem-i raz olduğu şebdir bu şeb

Gider şekk ü inkarı tevhide gel tevhide

Gönül tab-aver oldu şimdi manend-i meh-i taban

Güller ağlar bülbül ağlar gönlüm ağlar gül yüzlü yar

Gülşene teşrifini ey gül-izar sakladın

Hele bir gel Marika (Tirifon)

Her ne dem huban ile bezme o verd-i ter gelir

İnayet kıl ey sim-ten

Karamandan çıkan dere düz gider

Mutrib yine bir nağme serağaz ederek gel

Nar-ı gam-ı aşkınla efendim beni yakma

Nev-bahar oldu bu alem dem-be-dem

Nur-i didem gelmez oldun yanıma

Ol peri-veş kim melahat milkinin sar-banıdır

Oldu gönül sana mail vaslına kıl bari nail

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Saz Eseri