Yılmaz Karakoyunlu
222 eser
Acı bir rüzgar ile kalbimi yaktı
Acılar diken se sevgi bir güldür
Açtık içtik ve kandık som altından defteri
Açtık o gönül bahsini zati diyerek
Aczi idrak etmeyen benlik güder bulmaz felah
Ağyar gezinir bahçede ahbab uyumuş
Ah etmedeyim her gece sensiz yeniden
Ah etmedeyim her gece sensiz yeniden
Aklımı başımdan almamış gibi
Alevin ateşin söndüğü yerde
Arzulayıp sana geldim
Aşkı tattık kimse görmez
Aşkımın hakkını vermedi kader- nota yokAşkın bana her zevki tattırdı o şen kız
Aşkınla canımda cananımsın sen
Bahçemde çemen gözlerinin rengine benzer
Bahçemdeki son goncada çehren gülüyor
Bahçemdeki son goncada gül yüzlü izin var
Bahtım yeni bir cennete taht kurdu bu akşam
Bakışın hüzün dolu yüzün inceden ince
Baktığım her yerde varsın dilde mihmanım mısın
Baktıkça dönen aleme ilham alırız
Baktıkça güzel çehrene hayran olurum- nota yokBaktıkça güzel çehrene hayran olurum
Baktım yine fecrinde güneş dinleniyor
Bana aşkın yetişir başka teselli dilemem
Başımda sevdanın deli rüzgarın
Ben meydanda saklıyım
Bende kanat sende kol uçması sana kalmış
Bende sevgi sende naz seçmesi sana kalmış
Bende yangın sende kül bende çehre sende tül
Benimle baharsın benimle hazan
Bezm-i aşkta kimse sormaz neydi hicranın diye
Bilmiyorum neden hep hatırlamak isterim
Bin nazla büyüttüm ufacık kalbine sığmaz
Bin yıl sürecek vuslatı bir an gibi geldi
Bin yıl sürecek vuslatı bir an gibi geldi
Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu
Binlerce gönül güftesi dermiş Soyuer
Bir arzu yaşar kalbimin en gizli yerinde
Bir başka gönül elçisi dünyaya gelişte
Bir cemre düşer gözlere rüya değişir
Bir damla yaş olsam gözünden akan
Bir derin kaynaktan (ırmaktan) gönlüme aktı
Bir eski şarkıyı hatırlar gibi
Bir gizli gönül neşesi almış gibiyim
Bir göz süzerek raks ile nazlar veriyor
Bir göz süzerek raks ile nazlar veriyor