Mısırlı Udi İbrahim Efendi

Bahs açıp aşıklığımdan gizlice cananıma

Ben ezelden didenin meclubuyum bilmez misin (*)

Beni sev ruhumu sar kalbime yaslan beni sev

Bilmem neydin sevgili sen o gece neydin

Bir gamlı günün sazlı geçen şen gecesinde

Cevr ile hicran ile gönlüm yıkılmak bilmiyor

Çılgın geceler gölgeli yollarda öpüştük

Elverdi teni incitti keder

Farkında değil yandığımın derdine canan

Gece yorgundu sular durgundu güzel gözlerin bana dargındı

Gel ela gözlüm fidanım nev-baharın gülşeni

Gelmeseydim aleme hiç görmeseydim ben seni

Gönlüm gibi ruhumda da bir eski elem var

Gözyaşımla ıslanan yastıktadır hala senin

Güzelsin bir gül gibi

Haydindi arkadaşlar demhaneye gidelim

İltiyam bulmaz mı sinem yaresi

İstiyorum saatlerce seni seyre dalayım

Kaçsan beni yaksan sana hasretle bayılsam

Kadıköylü bir güzeli öptüm fakat gücendi

Kara sevdaya düşürdü kare zülfün ey peri

Küçük hanım yaşın ondördü aştı

Kumrulardan seni sordum bana ha ha dediler

Leblerinden öperek bir gece mey nuş etsem

Mahrekinde devr ederken la-yuad üftadegan

Mahzun duruşun bais-i feryad ile ahdır

Mehcur yaşamam bir an sevdiğim senden

Ne şirindir ne füsunkar bakışın

Neşenle emeller gülüyor kalbime ey mah

O kadını güneş sandım bakışını ateş sandım

Ruhum seni sevdi sana yandı sana yardır

Saçlar dağınık sine açık geldi sabahtan

Sarı ipek saçlarını ellerimle dağıtsam

Sarmış yine zulmet gecenin ufkunu birden (**)

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sazınla beraber o ela gözleri süzdün

Semalardan güneş hala inmiyor

Sen bu ufkun yegane yıldızısın

Şen gözlerine neşe veren bir çiçek olsam

Seni her dem anıyorum sözlerine kanıyorum

Seni sevdim seni takdir ederek bi-bedelim

Sevdalıyım beni kırma civanım

Sevdaya inanmak hezeyandır

Sevdiğim günden beri çektiklerim derd ü keder

Sevdim seni yana yana

Sevdimdi seni can ü gönülden a güzel kız

Sevmediklerinle gönül avutma