Amir Ateş

Mecbur ki bahar gelmeye dünyamıza her yıl

Mecnun olana dua gerekmez

Medhal

Medhal

Medhal

Mehtab uyanırken gece aşkın denizinde

Merhaba ey Fahr-i Alem merhaba

Mevsim bozuyor bağları bahtım yeni açmış

Mevsimler başka başka bahar güzel yaz güzel

Mevsimlerden sonbaharsın aylardan Eylül

Müjdeler olsun yine geldi mah-ı mübarek

Mutluluk ışığı yakmış gibisin

Nakış nakış işledim sevdayı şu gönlüme

Nasıl unuturum nasıl bilemem

Ne bahardan bir iz kalmış ne yazdan

Ne kadar istersen o kadar naz et seni incitecek göz var mı bende

Ne olur yüzüme son bir defa bak

Ne sana ne bana kalır bu dünya

Neler ettin bana neler işledin

Neyleyeyim dünyayı bana Allahım gerek

Neyleyeyim dünyayı bana Allahım gerek

Nisan yağmuruna vefa

Niye sevdim seni bilmem ne kadar yandı gönül

O bakışlardır eden ömrümü yıllarca heder

O gözler mavi yeşil o gözler siyah ela

O güzel gözlerin yakıyor beni

O şarkı söylenirken sesinde sitem vardı

Ötme bülbül bahar geçti yaz geçti

Ötme ey garip bülbül ötme öyle sen

Peteğe bal taşıyan arılar gibi

Rebiulevveldir veladet mahı

Rüyada gördüm seni

Sabah meltemi kadar tatlı

Sakın terk-i edepten kuy-i mahbub-i Hüdadır bu

Sana aşık olduğumu fark eder etmez

Sana bilmem ki nasıl söylemeli

Sana kırgındım ama yine aldın gönlümü

Sana rastladığım dost meclisinde

Sana rastladığım günden bu yana

Sandallarımız dolup taşarken rüzgarlarla

Sarhoş değilim meyhanelerde

Sarı saçlar sırma telli uzun boylu ince telli

Şarkımın hikayesi yıllar öncesi başlar

Savrulur aklım başımdan sen esersin her fasıl

Sebeb-i hilkat-i alem yüceden sesleniyor

Seher vakti esen yeller baharda açılan güller

Seher yeli selam söyle yarime

Seherde bülbülü gördüm iniler (Giydirme Eser)