Amir Ateş

Yağmur dediler neyledi yağmur bana dost (KUŞ MEVSİMİ)

Yağmur ol bir acı sonbaharla gel

Yağmurlu bir gündü hatırlar mısın

Yaman vurdu canevimden ayrılık

Yandı gönlüm Mustafanın aşkına

Yapmacık çiçekler açan yüzünü görmez olaydım

Yarelidir dilim dilim gönül oldu binbir dilim

Yaş otuzbeş yolun yarısı eder

Yaşıyorsan gel şükret hiç doğmadan ölen var

Yaslanıp Sipilin yamaçlarına

Yaz kış bahar güz demedim

Yedi tepe üstünde yedi cennet kurulu (İSTANBUL)

Yine menekşelerde gözlerini aradım

Yıldızları sersem ayaklarına yüzün gönlüme

Yıllar yılı uslanmadı bilmiyorum neyi arar

Yıllarca birlikte el ele gezdik

Yollara düştüm ben yol verin dağlar

Yüce dağlar göğe varmış aşamam

Zannetme bu dünya seninle döner

Zülfün teline gönlümü sen bağlamadın mı