Şarkı

Yokluğunla şu kalbimi söyle nasıl avutayım

Yokluğunla yalnız kaldım varlığınla yaşıyorum

Yokluğunu duymasam içim böyle yanar mı

Yoklukta şikayet kaderin cilvesidir

Yokmuş bir aha ey gül-i rana tahammülün

Yokmuş o hayal ettiğimiz aleme yol

Yokmuş o hayal ettiğimiz aleme yol

Yokmuş şu senin aşkına çare neyleyim yar

Yoksa da iltifat yardan bizlere

Yoksan bile görüyorum

Yoksan eğer şu çiçekler solsa da bir solmasa da

Yoksul çağa erdi gönül mevsimler aşa aşa

Yoksun bu gece ah yine zehroldu şarabım

Yoksun bu yokluğa dayanır mı can

Yoksun diye akşam boyu yandım yine yandım

Yoksun diye bahçemde çiçekler açmıyor bak

Yoksun diye bu akşam gün kara mehtab kara

Yoksun diye her şey sararıp soldu kederden

Yoksun diye sen şarkılarım böyle kederli

Yoksun diye şu gönlüm seni unuttu sanma

Yoksun diye uçan kuşa sorarım

Yoksun diye zannetme seven kalbim unutur

Yoktu gönülde bir zaman aşk u muhabbetten nişan

Yoktur artık yer vefaya

Yoktur elemi aşkın o parlak seherinde

Yoktur eşi benzeri son sevgilim pek güzel

Yoktur gönlüme senden başka canan

Yoktur gönülde ferahım

Yoktur menendin bir tanesin sen

Yoktur misalin taze civansın

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yol açıldı gün bugündür gönderin illa demiş

Yol geçen hanı değil şu gönlümün dergahı

Yol göründü serime od düştü içerime

Yol işte çemensiz ve çiçeksiz ve karanlık

Yol uzun göründü önümde gurbet

Yol uzun şu dağlar arada perde

Yol ver bana ben bu yerden gideyim

Yol ver çıkayım özlediğim dağlara gurbet

Yol verin ey karlı dağlar aşayım

Yol verin karlı dağlar

Yol vermez geçmeye kaldım çaresiz

YOLCU İLE ARABACI (Gurbet ademden kara..)

Yolculuk var sevenler diyarına

Yolculuk var sevenler diyarına

Yolcuyumdur diyen yok

Yollar bitmez gide gide