Şarkı

Yılların özlemi senle buldu

Yılların susamışlığıdır içimdeki

Yılların üstünden kaç bahar geçti

Yılların yorgunluğu elemlerimle eştir

Yılların yorgunu güzel İstanbul

Yıllarına bakmaktan gençliğim heder oldu

Yırtıp o siyah perdeyi hep aklara dön

Yok artık tahammülü bu ateşe gönlümün

Yok artık yok gönlümün yanacak başka yeri (*)

Yok başka dilber ey gül gözümde

Yok dilde tahammül elem-i firkate artık

Yok dünyada refahım

Yok hayatımda ne iklim ne de mevsim farkı

Yok hilafım hem müdara bir yana

Yok ki aşkın kanunu düşünüp te yazılsın

Yok menendin senin ey gülşen-i Hakkın çiçeği

Yok mu Allah aşkına hiç itimadın şivelim

Yok mu cana aşıka hiç şefkatin

Yok mu cana zerre rahm ü şefkatin

Yok mu canan aşıka hiç rahmetin

Yok mu hala şefkatin ey dil-sitan

Yok mu hala şefkatin ey dil-sitan

Yok mudur çare düştüğüm derde

Yok mudur ey mah-peyker zerre insafın bana

Yok nigah-ı iltifatı aşık -ı avareye

Yok nihayet şefkat ü ihsanına

Yok oldu gönül sebebi senden görünür

Yok sanırdım kalbimde yer

Yok sende ne ruh ne vefa ne de bir kalb emeli

Yok sende vefa anlıyorum gayrı yüzünden

Yok tahammül dilde şimdi bülbülün feryadına

Yok ümidim lakin gönül bekliyor

Yok yere aldanmışım ben

Yokluğum üzdü mü bir tanem seni

Yokluğumu bildirme bir gün gelecek dersin

Yokluğun gönlümü sürükler gama

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun her dakika ölüm demek gitme kal

Yokluğun içimde en büyük yangın

Yokluğun içimde en büyük yangın

Yokluğunda çaresiz ağlıyorken bu akşam