Semai

Vefasız o yare gitmek istedim

Ver gözlerini ver bana senin gibi göreyim

Verdi revnak aleme nurun ziyası (Medhiye)

Verdiğimiz o sözleri ettiğimiz yeminleri

Verdiğin sözleri bir bir unutup yar diye ellere neden sarıldın

Vuslatınla kam-yab ettin beni

Ya ilahi sana malum hayr ü şer

Ya Rabbi sonsuzluğa kavuşmak dilerim

Yağan karda doğan günde hep sen varsın bu gönlümde

Yağmur ol bir acı sonbaharla gel

Yağmur olup yağan sen şimşek olup çakan sen

Yağmur olur aşkta yağarım

Yağmur vuruyor pencereme

Yağmur yağıyorken seni düşündüm seni andım

Yağmurda yürüdüm sahil boyunca

Yağmurlarla ıslanan bahçede güller gibi

Yakılacak yara bu yandırır diye içtim

Yaklaşıp duruyorken ömrümün sonu

Yaktıkça beni nur-i nigahım bağlandı gönül hüsnüne mahım

Yalan değil özlediğim

Yalan dünya yalan dünya ne gülersin bize doğru

Yalan inanma sakın elalem sözlerine

Yalan yeminler etme kapanma dizlerime

Yalanım yoktur asla gönül nedir bilirim

Yalanmış gözyaşın da ettiğin yemin de

Yalanmış yeminlerin git işveni ellere sun

Yalnız kalan ruhumun acısı çok derindir (SARMAŞIK GÜLLERİ)

Yalnız mısın sevgilim neredesin bu gece

Yalnız seni sevdim gülemedim güldür beni

Yalnızım bahtsızım bu alemde ben

Yalnızım ben kimsesizim

Yalnızım bu diyarda senden çok uzaktayım

Yalnızım diye üzülürken ben bu yerde

Yalnızım kimsesiz gurbet elinde

Yalnızlığımda boğulan bir ıslıktın

Yalnızlığın girdabında seni arıyorum

Yalnızlık yok etmeden (SÖYLE SEVECEK MİSİN)

Yalvarır nağmeler yok yine eyvah bir haber

Yalvarışın bilmem bu kaç kerresi

Yanağında bu dudak izleri kurumadan

Yanağında gül açmış bülbül konmuş dalına

Yanakları gonca güle

Yanan bağrımda ateş yüreğimde kanımsın

Yanar içimde sevgin sanki bir alev gibi

Yanarım vuslat gerek hasretim çoktur sana

Yandım aşk kaderine bir sevgili yerine

Yandım O Melek Yüzüne

Yangının alevi ne ise