Semai

Silelim yesi gönülden (İş ve Sanat Yurdu İnas İdadisi M.)

Silme sakın ismimi gönlünde saklı dursun

Şimden geru gözyaşı bana kar olacak

Şimdi bilsen sen acep kimlerlesin

Şimdi gökler mecnun rüzgar yolcu bulutlar

Şimdi iyi anladım bırakıp gittiğini

Şimdi uzaklardasın gönül hicranla doldu

Simsiyah gecelerin parlayan yıldızısın (*)

Simsiyah gözlerine dalar dalar giderim

Sine bebek güzel bebek

Sinem senin için oldu bak viran

Sinemde kor gibi yanıyor musun

Sinende gül gibi solsam sararsam

Sisli güz sabahları estikce serin serin

Sitem etme sakın hayat çok güzel

Sitem mi etmedim dil mi dökmedim

Sitemlerinle her an üzüyorsun sen beni

Siyah gözlerinde hasret yaşları

Siyah gözlerine kaküllerine (AYŞE)

Siyah saçın teline yarin ince beline

SİZDEN BİRİ (Şu gönlümü yaralayan..)

Sıra dağlar gibi derdim düz edemedim

Sırma saçın sazıma tel gönlüme kemend olur

Sırma saçlı yarimin can bahşederken işvesi

Soğuk bir kadın gibi

Sokaklarda ağlamasın gecenin prensleri

Soldu gözlerimde açan her bahar

Soldu o nev-baharım gönlümde devasız

Solma bahar hazan istemem

Solmuş güle bülbül gibi ağlar özümüz

Son çiçekler güzde açmış biz bahardır sanmışız

Son hatıran gözyaşım son eserin ahımdır

Son şarkı bu ağlatır acı bir bestesi var

Son şarkımla güzelim sesleniyorum sana

Son verelim gel bu aşka

Son yolculuk son bahar ömür dolsa ne çıkar

Sonbahar geceleri ağlıyor dertli dertli

Sonbahar mı gelmiş böyle çok erken

Sonbaharın çiçekleri yavaş yavaş soluyor

Sonbaharın çiçekleri yavaş yavaş soluyor

Söndü bitti zannederken ateş-i sevdamı ben

Söndü neşem söndü ömrüm yıldızım

Sonu yok ömrümün boş sularında.

Sor kalbime ne anlatır

Sordum seni yıldızlara

Sorma bana nasılım neredeyim ne haldeyim

Sormamışsın hiç kimseden (GİTMEK Mİ ZOR KALMAK MI ZOR)

SORMAYASIN HALİMİ