Devr-i Hindi

Yine de kaynadı coştu dağların taşı ( Rumeli Türküsü )

Yine Gönül Verdim Ben Bir Dilbere

Yine yol göründü nazlı canane

Yıktın aşkınla hayatım eyledin mahvı perişan

Yokluğun içimde en büyük yangın

Yokmuş bir aha ey gül-i rana tahammülün

Yorgun düştüm koklamaktan hayalini dün yine

Yüz sürerken payine ey dil-sitan

Zahida devrana gel ki olasın aşk bülbülü(*)

Zahme-i sevda-nisarım vur ki ey feyyaz-ı aşk

Zat-ı Hakkda mahrem-i irfan olan anlar bizi

Zat-ı Hakkın gavs-ı azam mazhar-ı envarıdır

Zat-ı Hakkta mahrem-i irfan olan

Zatını davet buyurdu bu gece Rabbül muin(*)

Zehr-i aşkın dem-be-dem artar gönülde gam olur

Zevk alır zalim bugün ölsem mematımdan (de matemden) bile

Zevk-i handan olduğum ruz-i ikbali gel de gör

Zevk-i sevda duymadın aşık -perestar olmadın

Zevk-i sevda duymadın aşık -perestar olmadın

Zevk-i sevda duymadın aşık -perestar olmadın

Zevk-i vuslat var iken işretten olmam neşeyab

Zevk-i vuslatla geçen demlerimi yad edeyim (*)

Zeytuniler giyer boylu boyunca

Zikrimiz esrar-ı Hakdır canımız hayran-ı Hu

Zikrimiz esrar-ı Hakdır canımız hayran-ı Hu

Ziver-i lal-i lebi huban olurken dameni

Zülfünün oldum esiri etme azad istemem

Zulüm kalmaz kimselerin yanına