Curcuna

Sevdi gönlüm bir güzel

Sevdi gönlüm bir melek-peyker peri

Sevdi gönlüm ey melek-haslet seni

Sevdi gönlüm sen gül-i nazik-teri

Sevdiğim billahi sen hüsn ü melahat şahısın

Sevdiğim çok yaramazdır yaramaz

Sevdiğim fidan gibi şimdi tatlı çağın

Sevdiğim gözden nihansın vefadan yok hiç eser

Sevdiğim her zaman gül çiçek olsun

Sevdiğim sevdim seni ben saklamam

Sevdiğim vaslını gayetle temenni ederim

Sevdiklerin hep mest ü harab oldu senin

Sevdim ey afet seni kurbanınam

Sevdim güzelim seni artık gel üzme beni

Sevdim seni bir su gibi duruldum

Sevdim seni canım kadar belki daha çok

Sevdim seni kalbimde tereddütten eser yok

Sevdim seni sen de sev imdada gel

Sevdim seveli ben seni geçtim bu cihandan

Sevdim seveli o kızı aşkı yüreğimde sızı

Sevdim seveli sen güzeli gitti şuurum

Seven yok sevdiğim dil-hun eder çok

Severim ben gönülden beyaz renkli gülleri

Severim ben seni pek çok severim (*-eski yazı)

Severim her güzeli senden eserdir diyerek

Severken unutulmak ölümden de çok acı

Sevgi gelir ayan olur sevda geçer yalan olur

Sevgilim gel etme naz

Sevgilim güvenme güzelliğine

Sevgilim sevgilim yanımda mısın

Sevgimi her şeyimi gençliğimi sen aldın

Sevginin baharı mı derdinle geçen her dem

Sevginin çocukları Bandırmaya kanat açar

Sevildim sanma coşup aldanma

Sevinçle neşe ile kalbim dolaydı (*)

Seviyormuş gibi bak yine bir gün derinden

Sevmediklerinle gönül avutma

Sevmek nedir öğret bana ah etmeyi öğret

Sevmek seni yar vallahi ne hoş

Sevmişti bu gönlüm çılgınca seni

Sevmiştim onu bilmedi eller

Sevmiştim sevilmiştim diye aldanmış gönül

Seyr eder gönül seni her gün bir vecd içinde

Seyr olup raksı yine dilber-i mümtazların

Seyr-i bahara açıldı dağlar(*a-semaidir)

Seyrana geldim ben seni

Seyrana geldim ben seni

Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı