Zavil

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peteğimde arısın balı benden alırsın

Sabahın seher vaktinde bir garip bülbül dolaşır

Saçlarıma düşse de kar içimde bir heyecan var

Sahillerde güller açar yar gülse

Sakıya mest-i müdam eylesen olmaz mı beni

Sana layık hamdine kâsır dilim yâ Rabbenâ

Sarıver kolların ey nazlı çiçek

Saz Eseri

Saz Eseri

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sazına tel bağlamış bir yosmanın saçından (*)

Şem-i hüsn-i anına ey mehlika

Sen bir pınar olsan ben kuru toprak

Sen bu yaylaları yaylayamazsın

Sen gülerken güldü bahtım ta derinden gönlüme

Sen herkese dosttur diyerek kanma gönül

Seni ağyâr ile gördüm bugün gâyette âh ettim

Seni arıyor gel bu gönül sevgi selinde

Seni görmek ne kadar zor olsada

Seni kar kış tipi rüzgar üşütür

Senin ile benim derdim büyüktür

Sirto

Size müjde yaz geldi

Sorulmasın nedir ismi can evinde gizli resmi

Söyle doktor yanar kalbim nedendir

Şu dağların gazeli gezdirir beni beni

Su içmeye gel de çeşme başına

Subh u şam ey gönül çekelim gülbank

Terk etme bu akşam beni divaneye döndüm

Tükendi umutlarım kalmadı bir tek seven

Üç gün olmuş bu yayladan geçeli (*)

Uzadıkça uzuyor yolları şarkıların

Uzaktan gülerim gülümsersin sen

Vara vara vardım ol kara taşa

Vardım Kırklar Yaylasına gel beri ey can dediler

Ya bugün ya sabah gelir erken

Yaktı canı bezm-i aşkın ateşin peymanesi