Uşşak

Ben ben değilim ben dediğim sensin hep

Ben bir çerkez kızıyım Beyoğlu yıldızıyım

Ben bir Türküm Türklüğümü severim

Ben bu aşkın Mecnunuyum Hay benim baba sultanım

Ben bu yolu bilmez idim aşk gönlüme düşdü gider

Ben bu yolu bilmez idim aşk gönlüme düşdü gider

Ben cihan-ı yes içinde nalekar oldum yeter

Ben dervişem diyene

Ben dost hevasına düştüm

Ben gibi var mı seven sevgili mahım seni

Ben gün gibi yorgun o sebular gibi ince

Ben gurbeti istemem gurbet bırakmaz beni

Ben hasrete esirim sen gurbete yolcusun

Ben kimseye açılmaz idim damanın olsam

Ben la-mekandan gelmişim kevn-i mekani neylerim

Ben melamet hırkasını kendim giydim eynime (4 iki nüsha)

Ben olsam bir de mutrib bir de tarf-ı cuy-bar olsa

Ben peteksem o baldı

Ben sazıma yeter dedim dur dedim

Ben senden çok önce geçtim baharı

Ben sevda çağını kapattım derken

Ben söylesem inanmayacaksın melalimi

Ben yaşlı gözlerle seni sevemem

Ben yol boylarında çakır dikeni

Bend oldu gönül bir zülf-i siyeh-fame

Bende dayanacak hal bırakmadı

Bende sevgi sende naz seçmesi sana kalmış

Benden ey maşukam enzarın girizan olmasın

Benem ol aşk bahrisi denizler hayran bana

Beni aldatan ve mahveden yalanlar

Beni aldın benden beni vay güzel

Beni aşk selinde boğ yüce Tanrım

Beni buyün ile gel mest ü rehavi ediver (*)

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni dünyada hiçbir ferde muhtaç etme Allahım

Beni koyup giden cefacu dilber

Beni sakın sevme ne olur

Beni sevdiğini kimse bilmesin

Beni sevmez biliyorum bile bile seviyorum

Beni tenvire uzak kalmada mahım

Beni yardan ayırma

Benim adım dertli dolap

Benim cürm-i firavanım

Benim gibi görmez seni benden başkası

Benim gönlüm ne hal oldu

Benim için ömre bedel seninle geçen anlarım

Benim kadar seven nerde kim katlanır bunca derde

Benim yarim güzeller serveridir