Uşşak

Dalgalandı serden aştı bahr-i bi payan-ı aşk

Dalgaların coşarak sahillere vurduğu

Dalında solarken akşamın gülü

Dalında son gonca solsa da bir gün

Dalıp derya-yı efkare çeker hasret içersin mey

Damarımda dolaşan kalbimde atan sensin

Damımdan görünür dağlar gümüş çay ovalar bağlar

Damlayan gözyaşımsın ağlayan gözlerimde

Dargın mısın bana sen kaş çattın öyle neden

Dargınım sana ben yüzüme bakma

Davetim var zahida meydan-ı aşka gelmeli

Daye-i hikmet büyütmüş naz ile cananımı

Dedim dosta göster yüzün

Değirmene un yolladım

Değmezmiş seninçin çektiğim çile

Dehr içinde görmedim cana sen gibi nigah-afet

Del etme beni Allah

Delice seviyorken bu aşk hiç bitmez derdik

Dem bezm-i visalinde heba olmak içindir

Dem-be-dem aşıkan bekler seni

Denizinle kumunla meşhur kara elmasınla

Derbederim bir yar için pür-kederim

Derd ü gamı terk edelim

Derd-i aşka düşmeyince o dermana nice erer

Derd-i aşkın yıktı hanümanımı

Derd-i hicranın beni naşad eder

Derd-mendim ya Resulallah deva ol derdime

Derdimden anlayan yok halin nedir diyen yok

Derdime kimseler deva bulmasın

Derdimi anlatırdım ıssız geceler aya

Derdimi bilmez ki ne hallerdeyim

Derdimi kalbime göndüm bu akşam

Derdimi kimlere döksem

Derdimi saya saya başladım ağlamaya

Derdin nedir ey afet her gidişin felaket

Derdin nedir neden böyle susarsın

Derdin Olur Cana Deva

Derdinle senin ey gül-i nevreste-nihalim

Dere tepe dolaşır uzaklara ulaşır

Dereler çağlar oldu gözlerim ağlar oldu

Derinden derine ırmaklar çağlar

Dertleri zevk edindim bende neşe ne arar

Dertlerimi damla damla içtim ıssız gecelerde

Dertli dertli söyler sesim

Dertliyim hiç gülemem gözyaşımı silemem

Dervişiliğin vasfını demeye irfan gerek

Dervişlik baştadır tacda değildir(*)

Deşt-i dehşette kalıp zar ü sefil