Suzinak

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sazımda bir gönül hikayesi var

Sazın gibi al sinene vur kalbimi inlet

Şefkatinle nur yağardı dallara

Seher vakti açan gül gibi rengin

Şehnazla gönül kabesi devlette midir

Şema-i dildare yaktım gönlümü sad ah ile

Sen akşamlar kadar büyülü ve sıcak

Sen ayrılık çekmedin ki bilesin

Sen başıma taç gönlüme sultan olacaksın

Sen beni bir buseye ettin feda

Sen beni bir hiç yüzünden terk edip gittin

Sen bezmimize geldiğin akşam seher olmaz

Sen bir gül-i nev-reste fidansın

Sen giderken ağlayan ben gülen sendin unuttun mu

Sen gittin kalmadı gönlümde bahar

Şen gözlerinin şirine ben kalbimi verdim

Sen kimseyi sevemezsin sevmeyeceksin

Sen nazenin ey dil pesendim (*)

Sen ruhuma ince tülle aşkdan hale dokuyorsun

Sen yıllanmış şarapsın

Sende var iken hicab saki

Senden ayrı geçti günler geçti aylar geçti seneler

Senden ayrı günlerim sanma geçer kedersiz

Senden bu kadar çektiğim artık yeter olsun

Senden geçemez lütfen acı kalb-i haraba

Senelerce ağlattın hasretinle

Seni aşka gizledim baksalar göremezler

Seni bir an bile olsa anmasam ben deli olurum

Seni bir gün görmeyince hayallere dalıyorum

Seni çok kıskanıyorum böyle sevda ne kadar güç

Seni gördüğüm gün beğendim sevdim

Seni sevmek mi günahım ne kusur etti bu gönlüm

Seni terk etti sandığın yar geldi uyan

Senin müştak-ı didarın benim gibi hezar olsun

Senin yazın kışa benzer

Seninle bu aşkı kaldığı yerden devam ettirelim bitmemiş gibi

Seninle kırlarda koşar oynardık

Seninle kurtuldum ben bahtımın gecesinden