Nihavend

Sirto

Sislerle örtülü eski yıllardan gün olur belirir acı hatıran

Sisli bir hayal gibi içimde hatıralar

Sitem dolu sözlerle kırdın kalbimi

Siya habe yaz diyorsun

Siyah gözler neden mahzun neşeni bir aşk mı aldı

Siyah saçın teline yarin ince beline

Siyaha alışan aşina gözler

Siyahlara bürünen yurdumuzun (ATATÜRK)

SİZDEN BİRİ (Şu gönlümü yaralayan..)

Sizi bu şehirde illk görüyorum

Sizsiniz ruh-i dil ü vicdanımız (Ayan-ı Mebusan M.)

Sıcacık bir sevgi doluyor muydun

Sıcacık göğsüne başımı koymak

Sıcağı anlatırken yanmak gerekmez

Sıcak bir yaz gününde dağlara kar yağar mı

Şıngırdaksın fıngırdaksın vurdum duymazsın Raziye

Sır evliyanın nimet Hüdanın

Sızıverdin içime güzel bir gözle kadın

Sofalar seninle serin odalar seninle ferah

Soğuk bir Ekim günü burada alabildiğine yağmur yağıyor

Soğuk bir kadın gibi

Şöhret-i aşkın yayıldı nam-dar oldun gönül

Sol ki yaprak toprak seninle güçlensin

Soldu gözlerimde açan her bahar

Solmaz bilirim ravza-i hüsnündeki güller

Solmuş güle bülbül gibi ağlar özümüz

Son aşkım olacaksın sanıyordum seni ben

Son badeyi isterse gönül kolların ezsin

Son bağlar kopunca sevgililerden

Son çiçekler de soldu çorak bozkır içinde

Son defa ayrılıp gittiği gündü

Son deminde baharın son gülünü sen kopar

Son hatıran gözyaşım son eserin ahımdır

Son ışıktır dökülen bahtıma son gül açıyor

SON MEKTUP (Anla artık anla beni)

Son şarkımla güzelim sesleniyorum sana

Son şarkımla güzelim sesleniyorum sana

Son umutlar duman duman solarken düşen tek damlaydın ömür yoluma

Son yolculuk son bahar ömür dolsa ne çıkar

Sonbahar mı gelmiş böyle çok erken

Sonbahar rüzgarı savurdu erken...

Sonbaharda sevilmez önünüze kar düşer

Sonbaharı bir genç kızla Hisarlarda geçirdim

Sonbaharın rüzgarı esti esti de geçti

Söndü sanma sana olan içimdeki duygular

Söndürür İzmirin kor gündüzünü erguvan suların yelidir imbat

Sönmeyen alev gibi içim öyle yanıyor