Mahur

Gönlüm yeni bir sevgi ile doldu bu akşam

Gönlümce vermeyen bahtı neyleyim

Gönlümde garip hüzün

Gönlümdeki ateşin korundasın sen

Gönlümdeki fırtına böyle devam ederse

Gönlüme ateş düştü geleceksen gel gayrı

Gönlümü bir güle verdim gül beni ağlattı durdu

Gönlümü kıran da yaralayan da (*)

Gönlümün kaçtı bütün neşesi

Gönlümün sultanı sensin kalbimin fermanı sen

Gönlün bende olsaydı hep başka bir şey ister miydin

Gönlünde açan tek gül ben olayım sevgilim

Gönlünde dün akşam yine aşkın sesi vardı

Gönül adlı bülbülüm var

Gönül dağlar gibi yalçındır sarptır

Gönül hayran oluptur aşk elinden

Gönül kuşu kalktı uçtu havaya

Gönülde bir hecedir aşk

Gönüller tutuşup alev alınca

Gönüllerin coşup taşma zamanı hem baharda hem de yazda kış ta var

Gör n'itti cana firkatin

Gördüm bugün canan-ı dil

Gördüm ol meh duşuna bir şal atıp lahurdan

Gördüm ol meh duşuna bir şal atıp lahurdan

Gördüm ol meh duşuna bir şal atıp lahurdan

Görmeyim kimseye göz süzdüğünü mahvolurum

Görmez gözüm sen olmadan bir yeri

Görsen ey çeşm-i felek görsen

Gösterip ağyare lutfun bizlere biganesin

Gösterip ruyin esir-i lal-i nab ettin beni

Göz göze gelince sevgiyle her an

Gözleri ceylan gözü bakışı mestanedir

Gözlerimde bir ışık dilimde hep nağmesin

Gözlerimde buram buram bir tüten var o sen misin

Gözlerinde yağmur dinsin güzel yüzün artık gülsün (*)

Gözlerinde yemyeşil ilkbaharın rengi var

Gözlerinin yeşili kalbim açık gel diyor

Gözüm gönlüm ey kadın durmadan seni anar

Gözümde kulağımda dudağımda canımda...

Gözümde şule-i mihr-i cemalin

Gözünün rengine vuruldu gönlüm

Gözyaşı döktürse de her sevilen güzeldir

Gözyaşları kalbindeki mehtabı eritti

Gözyaşlarım dinmez akar gözümden

Gücendim ben sana unuttun artık beni

Gül bi-ruh-i yar hoş ne-başed

Gül bildik başımızın üstüne taç yaptık biz

Gül diyorum gülüm sana gülmez misin canım bana