Kürdili Hicazkar

Unutalım geçmişi gel anı yaşayalım

Unutamam aşkını unutamam işveni

Unutmak imkansızmış o güzelim kadını

Unutmak istesem de unutmak elde değil

Unutmak sevmekten kolay demiştin

Unuttum artık seni dönsen bile çok geç

Unuttum deme sakın unutmak bir yalandır

Unuttum seni ben bekle desen de

Unuttum seni ben yüzüme gülme

Unutur da her şeyi koşar gelirdim (DİYEBİLSEN)

Unuturum diye yorma kendini

Üsküdar parkında gördüm bittesadüf ben seni

Üsküdarlım çıkmış yola o ne cilve o ne endam

Üsküdarlım hoş edalım sırma saçlım gel beri

Uslandı gönül vade bugün kanmıyor artık

Üstüne ayaz vurmuş kış gecesi gibiyim

Uykusuz gecelerde ıslanır hatıralar

Uykusuz gecelerinde beni ara

Uykusuz gözlerini yum da unut gamlarını

Uykusuz sahildeyim şafakta rüzgarlarla

Uyup da eller sözüne şüphelere dalıyorsun

Uzak denizler almış saklamışlar koynunda

Uzak tut ellerini ellerimden

Uzaklarda tek başıma kaldım beni unuttun

Uzandım bir güle değdim

Uzansam tutacağım sanarken el uzatsam kaçıyorsun bir tanem

Üzgün değiliz belki de memnun gideriz (*)

Üzgünlüğe bir gün bile yer verme gönülde

Uzun saçların sırma telleri (*)

Uzun yıllar bekledim hakikat oldu rüyam (MANOLYAM)

Uzuyor yıllar gibi dakikalar sen yoksan

Vadinde sadık değilmişsin sen

Vadine aldandı gönül

Var mı daha ağır yük zamanı çekmek kadar

Var mı güzel elinden ciğeri hun olmamış

Var mıdır hiç tâ gönülden yâr içün ah eyleyen

Vardır emelim aşkın o kudsi güzerinde

Varsın uyusun ömrü sorumsuz uyuyanlar

Vasfından aciz hep aşıkanın

Vasl-ı yare haylidir hahişgerim

Vatanımız bahçedir bizler onun gülleri

Vay ne müşkilmiş güzel sevmek meğer

Vechine şemsiyyeyi etme nikab

Vefasız aşkına düştüm düşeli

Vefasız sanma sevdama kanarsın

Vefasızsın güzelim durmuyorsun sözünde

Ver kendini bir gün deli bir rüzgara çık gel

Vermiş isem sana teni bil ki gönlüm sevdi seni