Karcığar

Gece yorgundu sular durgundu güzel gözlerin bana dargındı

Gecelerden seni sormak uyanıp çağıran son sese uymak mı güzel

Geçerim karşına boynum bükerim

Geçti bizlerden o eski zevk-i hayat

Gel benim canım kaşı kemanım

Gel benim nazlı yarim

Gel derim gelmez yanıma

Gel desen de neye yarar aşkımızda bitti bahar

Gel nazlı kuşum kalbimi aç derdimi dinle

Gel seninle güzelim adalara gidelim

Gel terk eyle dünyayı

Gelecektin bana canım

Gelince hatıra ol şuh-i istiğna melek-haslet

Gelmiyorsun neyleyim ben darda kaldım

Genç yaşta yazık ateş-i hicranına yandım

Gerçek aşkın ah ü zarı bir ibadettir bana

Gerçi kıyamam iki gözüm uykuya kansın

Gidenin peşinden ah edip yanma

Gidiyorum sizin olsun

Girdi gönül aşk yoluna

Git diyorsam da gitme

Gitme bu gece bezm-i safadan ne olur kal

Gitme diye çok ağladım ardından

Gitme ne kadar uzaklara gitsen ellerini götürme

Gitti o diyormuşsun bırakıp beni

Gittiğin yerde unutma bir gün olsun beni an

Gittin de sevgilim gelirim dedin

Gizli sevda çeken bilir ah bu aşkın tadını

Göçmen kızları göçmen kızları gönül çalıyor hep hırsızları

Göğsüne taktığın gül mü lale mi

Gökler benimle başladı ben yerde başladım

Gökyüzünde mavilik siyaha dönüşürken

Gölzerinde bu gece sözlerinde bu gece

Gonca açmış çiçek misin

Gonca gülsün gül açılsın cuy feryad eylesin

Goncadan geçdi gönül

Gönlümdeki biricikken

Gönlümdeki yangın seninle söner

Gönlümün alayiş-i dünyaya istiğnası var

Gönlümün bir hali var ki gam değil kasvet değil

Gönlümün efkarı ey yar her ne etsem bitmiyor

Gönlümün sahili şenlendi bu yaz

Gönlümüz her an sendedir Yarab

Gönül beni usandırdı bana ağyarı andırdı

Gönül bezm-i harab-abad-ı gamdır

Gönül derdim üçbeş değil yüz benim

Gönül düşme bu rütbe ah ü zare

Gönül onu her yerde arar gurbet ellerde