Hüzzam

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi (*)

Sazlar kırılan gönlümüzün hüznünü inler

Şeb-i hüznümde hayalinle teselli bulurum

Şebabım durmadan geçti bütün ömrüm sarardı

Sebeb-i hilkat-i alem yüceden sesleniyor

Şeh-i hikmet-şinas-ı bende-perversin efendim sen

Seherde açılan güller nedendir..

Selamlar söylesem geçmiş günlere

Şem-i aşkın zahida pervanesidir gönlümüz

Şem-i hüsn-i ruyine pervaneyim (Divane Kantosu)

Sen artık o efsane değilsin

Sen arzu ettin bu ayrılık senden eserdir

Sen ayrılıp gidersen geri dön gel diyemem

Sen baharsın sen çiçeksin

Şen bakışların yaktı beni gözleri kare

Sen bana benim olan her şeyi gönderdin de

Sen bana vad-i visal ettin de zalim gelmedin

Sen bende ne leylak ne karanfil ne de sünbülsün

Sen beni bıtakıp böyle gitmezdin

Sen benim aşkımı bilinceyedek davetsiz habersiz gelinceyedek

Sen benim hem dalımsın hem kolum hem kanadım

Sen benim sonbaharım olma sakın

Sen benim ufkumda doğan bir güneşsin sevdiğim

Sen beyaz bir martı ben mavi deniz

Sen bezmimizin neşesi ol gitme bu akşam

Sen Bosna'ya geldiğinde pîrin ve evliyân ile