Hicaz

Bakıp hal-i viranıma derd-i dil-hun desinler

Bakıp ta yüzüme veda ederken birkaç gün demiştin seneler oldu

Bakıp yorgun gözlerime sen gülmezsen kim gülecek

Bakırköy İstanbul'un en kıdemli köyüdür

Bakışların sıcacık şefkatlidir annemin

Bakıştım dağlarla yaslı ve dertli (*)

Bakma ak saçlarıma içimde genç yıllar var

Bakmaya kıyamadım ina hiç doyamadım

Bakracını alarak tutmuş gölün yolunu

Baksam yüzüne doymak ne mümkün

Baktıkca hüsn ü anına hayran olur aşıkların

Baktıkça yaralarsın ya içimden sen beni

Baktım eski mektuplara

Baktım yine fecrinde güneş dinleniyor

Balam sen ne güzelsin

Bana benden yakınsın kendine yabancısın

Bana bir İstanbul şarkısı gönder

Bana Bir Ninni Söyle

Bana bir şarkı söyle mutluluğu anlatsın

Bana bir türkü söyle yaşıyormuş diyeyim

Bana bu derd ü gam olmuş tecelli (Tecelli Kantosu)

Bana doğru söyle ahu-nigahım

Bana eşten dosttan gülen yüz mü var

Bana felek gör ne etti

Bana gel gönlüme gir kalbimi aşkınla yakıver

Bana gel sevgilim ol kalbime gir diyemem

Bana gül mü diyorsun gülemem talih kızar

Bana her yerde senin ruy-i melalin görünür

Bana hiç yabancı gelmiyor güzel çehreniz

Bana kalır resmin elin olur cismin

Bana kızıp yıldızlara kaçmışsın

Bana neşe verir sanma şarabım

Bana olan cefa senden değildir

Bana olan cefa senden değildir

Bana sakın git deme gitmek kolay mı dersin

Bana seni sevdim dedin sevdan ile yandım dedin

Bana senin hakkında neler neler söylenir

Bana sevdiğini bir daha söyle

Bana sitem naz ettin

Bana son neşeyi en güzel veren

Bana söz verdi de kaçtı pınarda derede

Bana uzak el gibi bakıyorsa gözlerin

Bana üzgün bakma Allah aşkına

Bana yakın ol sevgili kız

Bana yardan vazgeç derler ben geçerim gönül geçmez

Başım döndü sevgiden sevenleri el aldı

Başıma ne geldiyse sevdiğimden sanırım

Başımı alır da giderim bir gün