Beste Nigar

Söyle git ağlanacak halini dildare gönül

Söyle neden ey saba o yar hala yatmamış

Söyle nettim ben sana zalim felek

Söz cihan içre ne gülşen ne gülistan almada

Söz verip beklettin cana sen beni

Şu seven kalbimi anlamazsın sevdiğim

Subh-i şafakı ah ile şam eyledi bülbül

Sübhanel Melikül Mevla

Südde-i pakine yüz sürmeğe geldim cana

Şükür minnet ol Allaha

Şuride vü şeyda kılan yarın cemalidir beni

Sustu bütün alem sustu bülbüller

Sustukca sema sanki o son anı fısıldar

Ta ezelden sen benimle ahd ü peyman eyledin

Tahsil-i meşkim Kurane geldim

Taksim

Taksim

Talib -i feyz-i Hüdayız

Tasdi ediyor alemi bu ah ü figanım

Taştı rahmet deryası gark oldu cümle asi

Tek sırdaşı vardır ki açar derdini bir bir

Terket bu cihanı sohbet-i yar yoksa gönlüm

Teşrifin ile hanemi reşk-i İrem eyle

Tevhid eyle her yerde derman olur her derde

Tezyin ediyor gülşeni şebboy ile sünbül

Tuttu cihanı şöhretim

Ülfet etsem yar ile ağyare ne

Ümmetinden bir siyeh-ru asiyem geldim sana

Üzgün ve kırılmış gibi gördüm seni dün de

Varalım kuy-i dilaraya gönül Hu diyerek

Vardım eşiğine yüzümü sürdüm

Ya ilahi cümle sensin cümle sen imanım

Ya ilahi cümle sensin cümle sen imanım

Ya ilahi sana geldik bizi mahzun eyleme

Ya rahmeten lil-halkı ya vasılü

Yaktı cihanı ateşin bir tanesin yoktur eşin

Yaktın beni ey sevgili bak sineme açtın yara

Yandı gönülden masiva/Çün nar-ı Zikrullah ile

Yar ağlamadan didelerim kane boyandı

Yar ü var Allah ü Ekber girdigar Allah ü Ekber

Yarab sana mahsus değil midir bu yalnızlık

Yer tuttu hayalimde o pertevli cemalin

Yeter beklettiğin ömür bitiyor

Yine andım yine gönlüm alanı

Yine firkat narına yandı cihan

Yine gönlüm açılıp haddi yok meydan oldu

Yine hasret çekiyor yare gönül

Yine ol bi-mürüvvet hatır-ı nevmide gelmiştir