Ziya Taşkent

Kulağında mı bilmem o aşk dolu sözlerim

Madem sözlerim yalan gözlerime ne dersin

Meyhane meyhane dolaşıp yine hergün şarkımızı çaldırıyorum

Mısralardan küpeler taktım kulaklarına

Ne bekledim sevgiden ne kaldı bak elimde

Ne geldiyse başıma sevdiğimden geldi

Ne gelen ne soran var acı geçti günlerim

Ne istedin ne verdin aklında mı hesabı

Ne zaman bahar gelse gönlüne neşe doğsa

Öyle sev öyle sev ki görenler deli sansın

Rüzgar susmuş ses vermiyor nedendir

Rüzgardın seninle yarışamadım

Sabırla geçirdim uzun yılları

Sağ gözüm seğriyor

Sanırız boş yere bedbin sonumuz yaklaşıyor

Sen öyle çoksun ki benim karşımda

Sen varsın içinde tüm şarkıların

Seni gördükçe kanar içimde eski yaram

Seven güler derler ben gülemedim aşkın kıymetini hiç bilemedim

Sıcaktan çatlayan topraklar yine yağmuru hasretle bekliyor dostum

Tükendi umutlarım kalmadı bir tek seven

Uğruna ölürüm bir tek busenin

Unut unut artık geçen günleri

Varlığın bir yana dünya bir yana

Yağmur ol yağ başıma gözyaşım görünmesin

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yıllardır içimde sakladım seni

Yollar uzak yollar geçit vermiyor

Yüreğimde gizli volkan kaynıyor

Zamanı unuttum gittin gideli