Yalçın Benlican

Bir bakışı aşk sanıp hemen kapıldın gönül

Bir damla yeter bana deryasında gözüm yok

Bir damladan yaratıldık

Bir damlaya hasret kaldık

Bir elimde yağmur bir elim toprak

Bir göründü kayboldu resmi kaldı yadigar

Bir gün daha dün oldu uzayan gölgelerde

Bir gün daha dün oldu uzayan gölgelerde

Bir gün daha dün oldu uzayan gölgelerde

Bir haber göndersen "hemen gel"diye

Bir sabah geliver güller açarken

Bir sabah geliver güller açarken

Bir sabah gün doğarken seni gitti dediler

Bir sabah gün doğarken seni gitti dediler

Bir yanım karanlık bir yanım ışık

Bıçak gibi kesip bütün bağları gideceksen eğer bir dakika dur

Bırak sarhoş zamanlar sonsuzlukta yürüsün

Bu akşam sarhoşum hiç sorma neden

Bu akşam sarhoşum hiç sorma neden

Bu duraksız hüzün neden

Bu hasrete can dayanmaz çok özledim bilmelisin

Bu sabah ilk defa beyazlar giydim

Bu şehirde herkes sana benziyor

Bu şehirden yarın ayrılmalıyım

Bu yerleri gel gör bahar gelende

Bugün de akşam oldu yine haber yok senden

Bugün onu gördüm yıllardan sonra değişmemişti yine güzeldi

Bugün yine masmavi pırıl pırıl gökyüzü

Bugünlerde çok bunaldım çok dertliyim bilmelisin

Bütün gece seyrettim uyuyordun sevgilim

Can bedenden soyununca ruh şaşkındır beden suskun

Can bendende var oldukça (*)

Can evimden yaralanmış

Canlar feda can yurduma (Sevgi yağmurlarla gelir)

Cennette bir çölde bir sevgi nedir bilene

Cennetten bir köşedir İzmir ışık selinde

Çiçekler açıldı bahar göründü şimdi sevmek zamanı hadi gel

Çiçeklerde yüzün varmış dediler

Çiçeklerim solmasın güneşim kararmasın

Çiçeklerim solmasın güneşim kararmasın

Çizilmemiş atlaslarda gidilmemiş bir yer varmış

Çölde serap görmüş gibi yanıldım

Dağlara gün vurur Karadenizden

Denizleri dağları engelleri bir bir aş (*)

Deryada damla olmaz bütün dilediklerimiz

Diyorsun yetti hasret yolda kaldı gözlerim

Dudağın gül açmış gözlerin yaprak

Dudağın gül açmış gözlerin yaprak