Yalçın Benlican
343 eser
Dünya sanki cennettir sevilince sevince
Dünyada varlığım yokluğum farksız kaybettim kendimi ararken seni
Durmadan değişen zaman gibisin
Durmadan düşünüp üzme kendini
Durmadan düşünüp üzme kendini
Durmadan düşünüp üzme kendini
Edalar nazlanışlar göz süzüp kaş çatışlar
Edalım işin ne senin hüzünle
Efsane bir şehir İzmir efsane
Ellerin sözüne kanar gidersin
En güze duygularım döküldü mısralara
Eski dostum yalnızlığım geri döndü gittiğin gün
Evvel zaman içinde geçmiş zaman içinde
Fırtınalar gezer denizlerimde
Gece gündüz hep karşımda
Geçen güzel günler aklına gelir (*)
Gecenin eteğini yırtarken gün ışığı
Geleceksen rüzgarla bir haber gönder bana
Gelme hiç yokluğunda varsın kalbim inlesin
Giden yılları saydık kalan ne bilmiyoruz
Gizli bir tılsım vardı bakışlarında
Gök mavi dağlar yeşil cennet ülkem Türkiyem
Gök mavi dağlar yeşil cennet ülkem Türkiyem
Gökyüzü fenerleri birer birer sönüyor
Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor
Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor
Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor
Gönül penceremde sisli bir mevsim
Gönül penceremde sisli bir mevsim
Gönül sana çöl suya hasret kalmış susuyor
Gözleri çepçevre kuşattı beni
Gözleri çepçevre kuşattı beni
Gözlerimde yağmur saçımda rüzgar
Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil
Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil
Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil- nota yokGözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil
Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil
Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil
Gözlerine bakarak biraz sevgi dilesem
Gözüm yolda kaldı
Gül bir mevsim açar solar
Gül bir mevsim açar solar
Gül ve şarap masamızda kenetlenmiş ellerimiz
Gülden güle gezdim artık yoruldum
Güle şiir yazsam gülüm gülü kıskanır
Gülen yüzüme bakıp mutluyum sanma
Güller solarken geldin gül dalında kar vardı