Orhan Kızılsavaş

Hayatın yüzün kadar manalı parlak olsun

Hazan bahçelerinin hüznüdür bu yapraklar

Hazan indi ruhuma goncadan

Herkesten kıymetli her şeyden aziz ... (Anne)

Heyecen okunur handelerinde

Hisarın üstündeki çamlardan kanat açtım

İçimizde rüzgar dışarda yağmur

İçmeden sarhoşum güzelliklerden

İnmiş de Marmaraya uzanmış mehtab

İnsan nasıl mutludur var ise sevenleri

Irmağın denize koşması gibi...

Kaç yıl bekledim durdum görmek için bugünü

Kalbim kıtgın zihnim yorgun

Kimi kıskanç morarmış kimi dertli sararmış

Kırk yıl acı tatlı günler geçirmiş

Kış günü baharı aldım elinden

Körpe dal uçlarında hayat bulan Nisanın

Kuşlar uzak iklimlere gideli sonu gelmez günler ve aylar geçti

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Medhal

Merhaba ey anılar alın yazılarım

Mevsimler mi yoksa biz mi değiştik

Mısralar sanadır besteler senin

Mutluluk baki değil insana hiç bir zaman

Nasıl hırçın dalgalar kayaları döverse..

Ne kadar güzelsin ne kadar şensin

Neler geldi neler geçti gönülden

Niçin o güzelim mutlu yılları bir çırpıda siliverdin ...

Nisan yağmuru mudur güzel gözlerinden akan

Nur olur isterse meyler istemezse zehrolur

O Eylül melali şimdi yok oldu

O sevdalı gözlerle bakma bana ne olur