Orhan Kızılsavaş

Takvimden bir yaprak daha kopardık

Tekrar bu hayata gelmiş gibiyim

Temmuz dallarında sabah gülerken

Terkedilmiş mahzun bir güzeldir şimdi Körfez

Tohum idin filizlendin dal oldun

Unutmak istiyorum artık geçmişi geleceği her şeyi

Uykusuz sahildeyim şafakta rüzgarlarla

Uzandım bir güle değdim

Üzülmek ne kadar boşmuş anlıyorum şimdi ben

Vefa umarak sevdim sefaya hasret gittim

Yağmurlarla inceden yağıyorsun başıma

Yalnız hayallerde yaşamak varken

Yarin kirpiğinden süzülüp akan

Yemin ettim Tanrıya

Yeniden beraberiz coşkuluyuz hepimiz

Yeşil pembe açar bahar sevgiye susar

Yeter artık boş yere rüyalarıma girme

Yıllar neden nereye nasıl gittiniz yıllar

Yıllar yılı ardından koştum yoruldum artık

Yıllarca fırtınalar içinde geçti ömür

Yokluğum üzdü mü bir tanem seni

Yosun kokulu sabahlara has...

Yüzünde gördüğüm masum edayı unuttum zannetme sevdiğim sensin

Yüzünde pişmanlık var göz pınarlarında yaş

Zaman neden kısalır seninle beraberken

Zeybek Havası