Mehmet Emin Yazıcı (Emin Dede), Türk mûsikisinin son döneminde yetişen en önemli neyzen, hoca ve bestekârlarından biridir. Aziz Dede'den ney meşkederek "Aziz Dede tavrı"nı sürdürmüş, zamanla kendi üslubunu geliştirerek bilhassa başarılı tiz nağmeleriyle tanınmıştır. 1918'de Galata Mevlevîhânesi neyzenbaşılığına getirilmiştir. Öğrendiği eserleri hiçbir değişikliğe uğratmadan, en küçük ayrıntısına kadar Hamparsum notasıyla kaydetmiş ve müzik tarihine eşsiz bir "Mevlevî Âyinleri Mecmuası" kazandırmıştır. Mûsikiye bestekâr olarak da büyük katkı sağlamış; tamamı devr-i kebîr usulünde dokuz peşrev, on sekiz terennüm, üç saz semâisi, 119 makamlı taksim ve yedi şarkı bestelemiştir. Sadettin Kaynak, Mesut Cemil ve Sadettin Heper gibi pek çok mûsiki üstadının yetişmesinde önemli pay sahibidir.