Mustafa Malay

Gözlerinde bu gece

Gözümün içinde güzel bir resim

Gücenme bana sakın seni kırmak istemem

Gül dudaklar bükülmüş gözlerinde nem neden

Gül kurur dal kırılır her şey biter diyorsun

Gülmezse gülmesin hayatta yüzüm

Günleri gecelere ayları mevsimlere

Gurbet elmiş benim bahtım

Hani ya sevgimiz ölene dek ti

Hasret ile yanarken geçip gitti bir ömür

Hasret yaktı can evimi gülemedim gülemedim

Hasretin yüzünden gülemiyorum

Hayalimiz vardı yolun başında nice ümit hemen tükendi bitti

Hazan değil baharsın sen içimde çağlarsın

Her damla gözyaşımda sen varsın sevgilim sen

Her gün sitem ediyorsun kaçıyorsun gelmiyorsun

Her meclise hoş gelensin

Her şeyi dert edip üzülme sakın

Her zaman yağ gibi üste çıkarsın

Hiç çekinme tut elimi yüreciğin aşkla dolsun

Hüzün çökmüş gönlüne gittiğin günden beri

İçime doğdu inan beni anmışsın yine

İçindeki duygularla biliyorum coşuyorsun

İlk aşkıma limandın taze daldın içimde

İlkbaharı getirdin şu ömrümün kışına

İstiyorum ver kalbimi bu diyardan gideceğim

İsyanıma kızma kader her gelen gün dünden beter

Kalbim sevda ile doldu desem bana gelir misin

Kanayan gönlümü sızılar sardı

Kara sevda can evini yıkar gider gözün aydın

Karar verdim kalbimdeki hüzünleri atacağım

Kararlıyım sensiz ömür süremem

Kim demiş ki saz bile çalınmaz diye

Kimi zaman anımdasın kimi zaman canımdasın

Kır çiçeği gibisin sen güzelsin şirinsin

Kırılan gönlünün sebebi bendim

Kız özledim seni dudağın kiraz

Kolay değil seni unutmak birden

Kolay kolay saklanamaz sevda denen tatlı hisler

Koşa koşa geldim sana

Kuşların yuvaya döndüğü gibi

Mehtap inmiş yüceden keman inler inceden

Mutluluğum senden gelir bir tanem

Mutluluğun kolların güle güle aş günleri

Mutluluk yıllardır açmıyor kucak

Nakış nakış işler eller sevgili öğretmenim

Nasıl geçtin ey ömrüm

Ne bu hüzün ne bu keder