Mediha Şen Sancakoğlu

Kimbilir nerdeydin akşam kimbilir kimler için

Kırılıp bükülüyor boyun ince dal güzel

Koklamazsan bahçenizde sünbül olmak istemem

Kolay mı sanıyorsun seni kalbimden atmak

Kor ateşlere sarıldım seni görmekle bir an

Kül rengi akşamlar başlıyor yine

Kurtar Tanrım düştük dara böyle olur bahtı kara

Küstün bana sinem yara kalbim yara yar

Leylaklar açarken hep başım döner

Manası derin kirpiği ok sevgiyle bakan gözleri var

Marmaranın incisinde yaşarsın

Mecnundur dediler küstüm herkesle

Meltemlerden iz gibi ferahlatır sözlerin

Mevsimlerin baharını yazını sevgilinin kaprisini nazını

Mutlu günler görmek için

Mutlu günlerimi aldım kaleme

Mutlu mutsuz hatıralar yüreğimde boğum boğum

Nağmeler döküldü hafif bir sesle

Nasıl candan sevdim seni

Nasıl candan sevdim seni inan artık gel ne olur

Nazlı nazlı gelişinle tatlı tatlı gülüşünle

Ne desem ne desem ey gönül sana

Ne olur açma arayı bağlatma sakın karayı

Ne yıllar korkutur beni ne ecel sen öyle kalbimde durdukça güzel

Ne zaman sarılsam ne zaman öpsem

Neden affedeyim seni ben niye

Nefesim daralır ele bakarsan

Nerelerde bulsam seni göklerde misin yerde mi

Niye birden yüreğinden söküp attın beni sen

Niye küstün niye tavrın yine bir başka biçim

Niye mahzun duruyorsun bükerek boynunu öyle

O güzel kız saça güller takıyormuş dediler

O güzel sinede doğdum sana kalpten bakarım

O yeşil gözlü güzel kız beni terk etti bu yaz

Okşa uyut dizinde buselerle uyandır

Ömrüm artık sonbahardır saçlarımdan anladım

Ömrüm artık sonbaharmış saçlarımdan anladım

Ömrümün hazanında bahar getirdin

Ondan umut kesti yürek geçmeliyim çaresi yok

Öyle bir sarmış ki aşkın sanki bir sevda ağı

Özledim bir tanem özledim seni

Razı olur gönlüm bir sevdim desen

Rüyamda seninleyim gündüz hayalinleyim

Rüzgarın nefesinde sen gelirsin aklıma

Rüzgarlar önünde hep sen savruldun

Sabahsız geceler sensiz olmuyor

Sabret yüreğim beklediğin gün gelecek

Saçı kumral gözü mavi adı Ebru kızımın