Klarnetçi Şükrü Tunar

Gülen yüzün solmuş sevgilim senin

Güller arasında seni bensiz gören olmuş

Gurbet elde her akşam battı bağrımda güneş

Hasta bir ümmid ile hep bekledim yollarda ben

Hülyaya bürünmüş bir çiçek gibi

İşte bahar açtı güller sevindi

Kalbimde kalan bir acı var mazideki izden

Kalbimi bezlederim minnet ü zevkle dilesen

Kalblerde akşam oluyor

Kirpiklerinin kudreti kalbimi çeldi

Küçücük pembe dudaklar seni aldattı gönül

Marmaranın incisi denizin seyircisi

Nadir bulunur aşkıma örnek bu cihanda

Neden hala seversin onda vefa yok gönül

Öyle çektim ki cefa dilde safa niyetine (*)

Oyun Havası

Oyun Havası

Oyun Havası

Oyun Havası

Oyun Havası

Oyun Havası (*)

Renk almış ipek saçları akşam güneşinden

Ruhsarı gibi gamzesi de afet-i candır

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sazına tel bağlamış bir yosmanın saçından (*)

Seni sevmek (se)günahım beni terk ediversen

Sevda diye kalbim hüsranına yanmış

Sevdamı dilim anlatamaz

Sevdayı dudaktan dudağa kaç gece içtik

Sevgisi zehir aşkı da baştanbaşa kindir

Sevmekte sevilmekte gönül kısmetin azmış

Solarken dalında akşamın gülü

Söyleyemem derdimi kimseye derman olmasın diye

Uğruna döktüğüm gözyaşı değil

Unut beni kalbimdeki hicranla yalnız kalayım

Uyusam göğsüne koysam da şu hummalı başı

Yadımda o sevdalı yeşil didelerin var

Zeybek Havası