İsak Varon

Görmedim hiç alemde ben sen gibi bir cilvekar

Güller açmış gelmiş eyyam-ı bahar

Gurbette bu şeb lane-i hicranı düşündüm

Hangi bir derd ü gamın firkatle yad etsen gönül

Haticeme varayım diz çöküp yalvarayım

Hayran-ı cemal olmaya cidden emelim var

Kaç yıl beni sen taze yalanlarla avuttun

Kahretti beni gözlerinin zulm ü cefası

Kalbimde açılmış dağılan bir kuru güldün

Kalbimde bu akşam yine bir gizli hüzün var

Kaldı yine nalende gönül kuşe-i gamda

Kıl inayet ey melek Allah için rahmet bana

Kıl tenezzül yade al bir kerrecik namım benim

Leblerinden öperek bir gece mey nuş etsem

Lutfeylemeye hane-i ağyare gelirsin

Mahveyleyecek nazlı civanım beni mahrum-ı visalin

Mahzun dilimi şad edecek yar ararım ben

Mecnun gibi sensiz geçiyor leyl ü neharım

Meftun olalı zülfüne

Mehdinde seni seyredeyim habe dalarken

Menekşeden tac öreyim sevgili kız başına

Merhamet ey bu feryade

Merhamet Kıl İftirakın İşledi Ta Canıma

Mest-i aşk etti beni gözlerinin cazibesi

N'eylesin Artık Cihanı Kalb-i Na-şadım Benim

Na-pezir-i tesliyetdirkalb-i na-şadım benim

Nalezendir aşıkın bilmez misin ey dilrüba

Nevcivanım nazlı yarim dil-şikarımsın benim

Nim nigah-ı çeşm-i mestin kalbimi viran eder

O güzel ruyini hayranına doğru açıyor

Ol melek-veş yare meftun olduğum gündür bugün

Öptümdü bir gece seni en tatlı yerinden

Pek beğendim sevdiğim etvarını

Rahat bulamam ney gibi zar eylemeyince

Rahmı yok bir yare düştüm ey gönül yok çaresi

Ruhlerin güldür lebin bir goncedir cana senin

Saz Eseri

Saz Semaisi

Sen sebeb oldun a zalim suziş ü efganıma

Sevdiğim bir dem bana yar olmadı

Seyr etmek için seyrini ey ruh-i revanım

Seyr-i gülzare buyur ey gül-izar

Şimdi artık vermiyor hiç bir cevap aha keman

Son ayrılığın matemi ta ruhumu sardı

Sorma halim nafile ben söylemem şuh-i şenim

Sürdüm hayat -ı duzehi artık yeter efgan

Takat mı gelir cevrine ey ruhleri gülgun (Eski yazı)

Tiğ-i zulmün işledi cangahıma